Verbum

анлайнавы слоўнік

ме́лас, ‑у, м.

Спец. Агульнае паняцце меладычнай, песеннай асновы ў музыцы. З народнай песняй паэзія Купалы .. сутыкаецца ў шматлікіх момантах, але ўзрастае яна не толькі на аснове народнага меласу. Навуменка.

[Грэч. mélos — песня, мелодыя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

салідарнасць,

сацыяльна-філасофскае паняцце.

т. 14, с. 110

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Абшчына (БРС, Яруш.) < рус. община, запазычанне новае (XX ст.). Гэта паняцце ў народнай і старабеларускай мове называецца грамада. Гл. Крукоўскі, Уплыў, 21–22.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ábgezogen a адця́гнены, абстра́ктны;

~er Begríff высок. абстра́ктнае паня́цце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

іеро́гліф, ‑а, м.

1. Фігурны знак у сістэме ідэаграфічнага пісьма, які абазначае цэлае паняцце, склад або гук. Кітайскія іерогліфы. Егіпецкія іерогліфы.

2. толькі мн.; перан. (іеро́гліфы, ‑аў). Пра незразумелае пісьмо, неразборлівы почырк.

[Ад грэч. hieros — свяшчэнны і glyphe — разьба.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парадыгма,

навуковая тэорыя; зыходная канцэптуальная схема; філасофскае паняцце.

т. 12, с. 83

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НО́РМА,

матэматычнае паняцце, якое абагульняе паняцце абсалютнай велічыні ліку. Напр., Н. вектара $\vec{x}$ наз. яго даўжыня || $\vec{x}$ ||; Н. кватэрніёна a + bi + cj + dk, дзе a, b, c, d — сапраўдныя лікі, i, j, k — уяўныя адзінкі, лік a² + b² + c² + d².

т. 11, с. 377

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

notion [ˈnəʊʃn] n.

1. паня́цце, уяўле́нне;

have no notion of smth. не мець (а)нія́кага ўяўле́ння аб чым-н.

2. меркава́нне, по́гляд, ду́мка

3. капры́з, дзіва́цтва, недарэ́чнае жада́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Korrelát n -(e)s, -e суадно́снае паня́цце, карэля́т; грам. карэля́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

verdéutlichen vt тлума́чыць, пака́зваць (до́вадамі);

éinen Begríff ~ раскрыва́ць, тлума́чыць паня́цце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)