зарэзервава́ць, ‑рвую, ‑рвуеш, ‑рвуе; зак., каго-што.
Пакінуць, захаваць у рэзерве. Зарэзерваваць зямельны ўчастак. Зарэзерваваць сродкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
pozostawić
зак.
1. пакінуць;
2. даць; дазволіць;
nie pozostawić (żadnych) wątpliwości — не пакінуць (ніякіх) сумненняў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
зво́льніцца, -нюся, -нішся, -ніцца; зак.
Вызваліцца ад выканання якіх-н. абавязкаў, звязаных з вучобай, службай і пад.; канчаткова пакінуць месца работы.
З. з вайсковай службы.
З. з працы.
|| незак. звальня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
|| наз. звальне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
змата́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Звіцца ў клубок, маток пры намотванні.
Ніткі добра зматаліся.
2. Спешна пакінуць якое-н. месца (разм.).
Яны ўжо зматаліся адгэтуль.
|| незак. змо́твацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
zostawić
зак. пакінуць;
zostawić ślad — пакінуць след;
zostawić dzieci — пакінуць (кінуць) дзяцей;
zostawić własnemu losowi — кінуць на волю лёсу;
zostawić u kogo parasol — пакінуць (забыцца) у каго парасон;
zostaw! — кінь!; перастань!; не чапай!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пакіда́ць несов.
1. в разн. знач. покида́ть, оставля́ть;
2. (переставать) броса́ть;
1, 2 см. пакі́нуць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АМАНУЛА́-ХАН (1.6.1892 — 25.4.1960),
кароль Афганістана ў 1919—29. 28.2.1919 абвясціў незалежнасць Афганістана і ўзначаліў вызв. барацьбу супраць Вялікабрытаніі. У 1921 заключыў з РСФСР дагавор аб дружбе, у 1926 — з СССР дагавор аб нейтралітэце і ўзаемным ненападзенні. Праведзеныя ім рэформы спрыялі цэнтралізацыі краіны, развіццю нац. эканомікі і культуры, умацаванню незалежнасці дзяржавы. У выніку антыўрадавага паўстання 1928—29 быў вымушаны пакінуць краіну. Памёр у Цюрыху.
т. 1, с. 306
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адхаце́ць, ‑хачу, ‑хочаш, ‑хоча; зак., з інф.
Разм. Пакінуць хацець, страціць ахвоту рабіць што‑н.; перахацець; расхацець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змата́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.
Матаючы, сабраць, наматаць.
З. пражу.
З. вуды (таксама перан.: спешна пакінуць якое-н. месца; разм.).
|| незак. змо́тваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. змо́тванне, -я, н. і змо́тка, -і, ДМ -тцы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
напластава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак., чаго.
1. Накласці пластамі.
2. Нарэзаць пластамі (спец.).
Н. рыбы для салення.
3. перан. Пакінуць які-н. адбітак за доўгі перыяд часу.
|| незак. напласто́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. напластава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)