Verbum

анлайнавы слоўнік

upturn

[ʌpˈtɜ:rn]

v.t.

1) падклада́ць, скарача́ць (суке́нку)

2) рабі́ць ра́дыё гучне́й

[ˈʌptɜ:rn]

1) пад’ём, рост -у m. (цэ́наў)

2) пале́пшаньне n. (умо́ваў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Ánstieg m -(e)s, -e

1) пад’ём, даро́га пад гару́

2) узыхо́джанне

3) павелічэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Áufschwung m -(e)s, -schwünge узлёт, узды́м, пад’ём, парыў;

éinen ~ néhmen* ісці́ ўга́ру, развіва́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Hub m -(e)s, Hübe

1) пад’ём; вышыня́ пад’ёму

2) разма́х

3) тэх. ход

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Rist m -es, -e

1) пад’ём (нагі)

2) запя́сце (рукі)

3) загры́вак (у каня)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

uniesienie

н.

1. падняцце; пад’ём;

2. запал; захапленне; хваляванне; натхненне;

patriotyczne uniesienie — патрыятычны запал

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

створ, ‑у, м.

1. Частка прасторы, абмежаваная стойкамі, перакладзінамі і пад. Створ футбольных варот.

2. Тое, што і створка.

3. Спец. Размяшчэнне двух прадметаў на адной лініі з вокам назіральніка, а таксама напрамак, вызначаны сумяшчэннем такіх прадметаў.

4. Спец. Навігацыйны арыенцір, апазнавальны знак для абазначэння суднаходнага шляху.

5. Спец. Участак ракі, на якім размяшчаюцца збудаванні гідравузла, што забяспечваюць пад’ём і спуск вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пік

(фр. ріс)

1) вострая вяршыня гары;

2) перан. кароткатэрміновы рэзкі пад’ём у развіцці чаго-н. (напр п. атмасфернага ціску);

гадзіна п. — час найбольшага напружання ў рабоце транспарту.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

пік м.

1. геагр. Pick m -(e)s, -e або -s, Bérgspitze f -, -n;

2. (найвышэйшы пад’ём) Spítze f -, -n;

гадзі́на пік Spítzenzeit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

hoist

[hɔɪst]

v.t.

падыма́ць, уздыма́ць (сьцяг, ве́тразь, груз)

1) падыма́ньне, падня́цьце n., пад’ём -у m.

2) ліфт для падыма́ньня гру́зу, пад’ёмнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)