nowy
now|yновы;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
nowy
now|yновы;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
review
1) разгляда́ць, перагляда́ць
2) перагляда́ць, разгляда́ць
3) рабі́ць агля́д
4) рэцэнзава́ць (кні́гу)
5) паўтара́ць (шко́льны матэрыя́л)
2.1) паўто́рнае разгляда́ньне, дасьле́даваньне
2) перагля́д -у
3) агля́д -у
4) рэцэ́нзія
5) пэрыяды́чны ча́сапіс, агля́д -у
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
адляце́ць, ‑лячу, ‑ляціш, ‑ляціць; ‑ляцім, ‑ляціце;
1. Летучы, перамясціцца, аддаліцца ад каго‑, чаго‑н. на пэўную адлегласць.
2. Вылецеўшы, пакінуць якое‑н. месца; паляцець.
3. Адскочыць, адкінуцца ўбок ад моцнага ўдару, штуршка.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасто́ра, ‑ы,
1. Неабмежаваная працягласць (ва ўсіх вымярэннях, напрамках).
2. Свабодны прамежак паміж чым‑н.
3. Вялікі ўчастак зямной або воднай паверхні.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
neu
1.
1) но́вы, няда́ўні;
die ~este Móde наве́йшая мо́да
2) малады́, све́жы;
~e Kartóffeln малада́я бу́льба
3) но́вы, све́жы, арыгіна́льны (пра думкі
2.
1)
aufs ~e, von ~em зноў
2) няда́ўна;
ich bin ~ ángekommen я няда́ўна прые́хаў;
~e Bésen kéhren gut
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
узнаві́ць, узнаўля́ць
1. (стварыць
2. (адрадзіць, аднавіць) wíeder áufnehmen
3. (пачаць спачатку) áuffrischen
узнаві́ць знаёмства éine Bekánntschaft áuffrischen;
узнаві́ць сябро́ўства éine Fréundschaft áuffrischen [wíeder belében);
4. (аднавіць, вярнуць) wiederhérstellen
узнаві́ць што
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
rally
I1) скліка́ць, зьбіра́ць ізно́ў; упарадко́ўваць
2) закліка́ць, уздыма́ць
1) зьбіра́цца
2) прыхо́дзіць з дапамо́гай
3) ачуня́ць, акры́яць
1) збо́рка
2) сход, зьезд, зьлёт, мі́тынг -у
v.
цьвялі́ць; пацьве́льваць, дражні́цца, падсьме́йвацца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ПАЛЕМІ́ЧНАЯ ЛІТАРАТУ́РА,
публіцыстычная літаратура Беларусі і Украіны канца 16—1-й
Творы
Літ.:
Загайко П.К. Україньскі письменники-полемісти кінця XVI — початку XVII
Гісторыя беларускай дакастрычніцкай літаратуры.
Гісторыя беларускай літаратуры: Старажытны
Падокшын С.А. Унія. Дзяржаўнасць. Культура.
У.Г.Кароткі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
асно́ва, ‑ы,
1. Частка прадмета, на якой замацоўваюцца астатнія яго часткі; каркас, касцяк.
2. Грунт ці штучнае збудаванне, на якім трымаецца, знаходзіцца што‑н.; падмурак.
3.
4.
5. Падоўжныя ніткі ў тканіне.
6. Частка слова, якая раскрывае яго лексічнае значэнне і ў якую, апрача кораня, можа ўваходзіць прыстаўка і суфікс.
7. Старана геаметрычнай фігуры, перпендыкулярная да яе вышыні.
8. Злучэнне, якое ўтварае пры ўзаемадзеянні з кіслотамі соль.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
over
1) над
2) па
3) праз
4) за
5) з
6) больш як, звыш
7) па (уздо́ўж)
8)
а) у ча́се; праз
б) to stay over the whole week — прабы́ць цэ́лы ты́дзень
9) за каго́-што
1) (пака́звае на рух це́раз што-н.)
2) (пака́звае на рух праз адле́гласьць)
3) (пака́звае на пазы́цыю зьве́рху)
4) (азнача́е пераку́льваньне, ста́ўленьне дагары́ нага́мі)
5) (пака́звае на перахо́д з рук у ру́кі)
6) (пака́звае на паўто́р дзе́яньня)
7) (пака́звае на давядзе́ньне дзе́яньня да канца́, на сканчэ́ньне дзе́яньня)
8) (пака́звае на паўсю́днасць зья́вы, дзе́яньня)
9) (пака́звае на адле́гласьць)
10) (азнача́е надвы́шку, дада́так)
1) зро́блены, ско́нчаны
2) лі́шні, залі́шні
3) ве́рхні, вышэ́йшы ра́нгам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)