1. Спосаб умацавання грунтоў, бетонных кладак і пад. шляхам увядзення ў іх пад ціскам вадкага цэментнага раствору.
Ц. скважын свідравін.
2. Працэс здабывання з раствораў золата, серабра, медзі іх выцясненнем (як больш электрададатных) менш высакароднымі металамі (менш электрададатнымі).
3. Насычэнне паверхні малавугляроднай сталі вугляродам пры высокай тэмпературы з мэтай стварэння цвёрдага паверхневага слоя.
4. Геалагічны працэс счаплення састаўных частак горнай пароды растворанымі мінеральнымі рэчывамі.
|| прым.цэментацы́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ме́ншы, -ая, -ае.
1.
Выш. ст. да прыметніка малы (у 1—4 знач.). Трэба чаравікі меншага памеру.
2. Самы малады сярод членаў сям’і.
М. сын канчае тэхнікум.
◊
Па меншай меры — не менш чым.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
слабіна́, -ы́, мн. слабіны́, -бі́н, ж.
1. Слабае месца ў чым-н. (менш моцнае, слабей нацягнутае і пад.; разм. і спец.).
С. фала (каната, троса).
2.перан. Слабасць, недахоп (разм.).
С. ў характары.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
undersized
[,ʌndərˈsaɪzd]
adj.
ме́нш, чым звыча́йнага паме́ру; маларо́слы, нізкаро́слы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ímmerhinadv усё ж, тым не менш
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
недатрыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
1. Пратрымаць менш, чым належыць. Недатрымаць тэрмометр.
2. Не давесці да поўнай гатоўнасці, пратрымаўшы ў якіх‑н. умовах менш, чым належыць. Недатрымаць плёнку ў праявіцелі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экстэнсі́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які накіраваны ўшырыню, звязаны толькі з колькасным павелічэннем без паляпшэння якасці; проціл. інтэнсіўны. Экстэнсіўныя метады развіцця прамысловасць. □ Экстэнсіўнае развіццё сельскай гаспадаркі менш выгаднае, менш эфектыўнае, чым інтэнсіўнае.«Полымя».
[Ад лац. extensivus — расшыральны, працяглы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пале́гчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., што.
1. Зрабіць менш цяжкім, аблегчыць.
П. пераправу.
2. Змякчыць, паслабіць.
П. боль.
|| незак.палягча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз.палягчэ́нне, -я, н.іпалёгка, -і, ДМ -гцы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)