Разм. Тое, што і посуд. Міронава дачка мабыць толькі што прыбрала вячэру і мые пасудак.Скрыган.— Я пахвалю любы пасудак, калі ў ім будзе чысты бярозавы сок.Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Préislagef -, -n узро́вень цэн;
in jéder ~ за любы́ кошт
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
trauta
1) дарагі́, мі́лы, лю́бы
2) уту́льны і інты́мны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
darling
[ˈdɑ:rlɪŋ]1.
n.
1) лю́бы -ага m., лю́бая f.; каха́ны -ага m., каха́ная f.
2) улюбёнец -ца m., улюбёнка f.; пясту́н пестуна́m., пясту́ха f.
2.
adj.
1) лю́бы, мі́лы, каха́ны
2) улюбёны
darling son — улюбёны сын
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
The noise will drive anyone scatty. Ад гэтага шуму любы здурнее.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
миле́йший
1.превосх. ст. найміле́йшы; са́мы лю́бы;
2.(любезный — в обращении) сущ., уст., разг. шано́ўны, -нага м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Любіне́, любыня́ ’любата’ (драг., Лучыц-Федарэц; Клім.). Да лю́бы (гл.). Аб суфіксе ‑ін‑я (‑ын‑я) < прасл.‑ynʼi гл. Слаўскі (SP, 1, 139–140), Сцяцко (Афікс. наз., 109).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АДНАЗВЯ́ЗНАЯ ВО́БЛАСЦЬу матэматыцы,
адкрытая ці замкнутая вобласць, у якой любы замкнуты контур можна неперарыўна сцягнуць у пункт, не выходзячы за мяжу вобласці. Для любой замкнутай неперарыўнай крывой, якая належыць адназвязнай вобласці, частка плоскасці, якая абмежавана гэтай крывой, належыць вобласці. Адназвязнай вобласцю з’яўляецца, напр., інтэрвал, сегмент, круг, шар (адкрытыя ці замкнутыя). Мяжа адназвязнай вобласці складаецца з аднаго кавалка. Напр., мяжа круга (адназвязная вобласць) — акружнасць. Гл. таксама Мнагазвязная вобласць.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
beloved
[bɪˈlʌvɪd]
n.
каха́ны, лю́бы, мі́лы, ро́дны -ага m., каха́ная, лю́бая, мі́лая, ро́дная f.
•
- Beloved Disciple
- Beloved Physician
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
па́ра², -ы, ж.
1. Рэчыва ў газападобным стане, якое ўтвараецца з вадкасці пры яе награванні, выпарэнні.
З чыгуна ішла п.
Параход стаіць пад парай (гатовы ў любы момант адправіцца).
2. Моцна нагрэтае вільготнае паветра.
П. касцей не ломіць (прыказка).
|| прым.паравы́, -а́я, -о́е.
П. кацёл (для атрымання пары). Паравая машына (якая прыводзіцца ў рух парай). Паравое ацяпленне (якое выкарыстоўвае цяпло пары). Паравыя катлеты (прыгатаваныя на пары).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)