цюга́, выкл.

Крык сабакам пры цкаванні звера ў значэнні: бяры!, лаві!, хапай!

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АКЛАМА́ЦЫЯ (ад лац. acclamatio крык, вокліч),

прыняцце рашэння без правядзення галасавання, на падставе рэакцыі ўдзельнікаў, якая выяўляецца воклічамі, рэплікамі, апладысментамі і да т.п. Здараецца ў практыцы міжнар. арг-цый, канферэнцый і інш.

т. 1, с. 197

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Schrei m -(e)s, -e крык;

éinen ~ áusstoßen* ускры́кнуць;

ein ~ um Hílfe крык аб дапамо́зе;

der létzte ~ der Móde апо́шні крык мо́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

uproar [ˈʌprɔ:] n. шум; крык; гвалт; вы́бух (смеху);

in an uproar у ста́не разгу́бленасці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

громападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Вельмі гучны, падобны на гукі грому. Громападобны крык. Громападобны ўдар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галчы́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да галкі ​1, уласцівы ёй. Галчыны крык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапёлчын, ‑а.

Які належыць перапёлцы, уласцівы ёй. Перапёлчына гняздо. Перапёлчына яйцо. Перапёлчын крык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cry​1 [kraɪ] n.

1. плач, енк;

have a good cry вы́плакацца

2. крык, вы́крык, во́кліч;

a cry for help крык аб дапамо́зе;

a cry of pain крык бо́лю;

give a cry ускры́кнуць, закрыча́ць

3. кліч, за́клік

4. рэ́зкі гук, які́ ўтвараецца пту́шкамі

♦

a far cry (from) вялі́кая ро́зніца; вялі́кая адле́гласць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

каршуно́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да каршуна; такі, як у каршуна. Каршуновы крык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грачы́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да грака, належыць яму. Грачыны крык. Грачынае гняздо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)