актэт, страфа з 8 вершаваных радкоў, для якіх характэрны сэнсавая, кампазіцыйная, інтанацыйна-рытмічная закончанасць і ўпарадкаванасць рыфмы. Радкі ў васьмірадкоўі могуць спалучацца адной — чатырма рыфмамі. Упершыню 8-радковую страфу ў бел. паэзіі выкарыстаў Сімяон Полацкі ў вершы «Стиси краесогласнии ко пресветлейшему... царю и великому князю Алексию Михайловичю...». Сустракаюцца васьмірадкоўе ў творах В.Дуніна-Марцінкевіча («Гапон»), Ф.Багушэвіча («Дурны мужык, як варона», «Мая хата»), Я.Лучыны («Што думае Янка, везучы дровы ў горад»). Пашырана ў сучаснай бел. паэзіі — «Маім гераіням» П.Панчанкі, «Відаць, і ў цябе...» Р.Барадуліна, «Калыханка маме» Н.Мацяш і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
dumb[dʌm]adj.
1. нямы́;
He was struck dumb. Ён анямеў.
2.infml тупы́, неразу́мны, бязмо́згі, дурны́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
thick-headed
[,Өɪkˈhedɪd]
adj.
дурны́, тупы́, тупагало́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
stupid
[ˈstu:pəd]1.
adj.
1) дурны́, бязглу́зды; тупы́
a stupid person — дурны́ чалаве́к
2) неціка́вы
a stupid book — неціка́вая кні́га
2.
n.
дурны́ -о́га m., дурна́я f.; ду́рань -ня m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
глупы́шм.
1.разг.дурны́, -но́га м., дурні́ца, -цы ж.;
2.зоол. глупы́ш, -ша́м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
dardanelski
дарданельскі;
osioł dardanelski — дурны, як бот (асёл)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
забяга́йлаўкаізабяга́лаўка, ‑і, ДМ ‑лаўцы; Рмн. ‑лавак; ж.
Разм.пагард. Піўная. — На ражку, у забягайлаўцы, Ганна Максімаўна, спаткаў сівабародага. Аказваецца, і стары не дурны ў губу ўзяць, але ўсё ўхітраецца на дармаўшчыну.Гурскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
half-witted
[,hæfˈwɪtəd]
adj.
1) прыду́ркаваты
2) дурны́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бо́ты, ‑аў; адз. бот, ‑а, М боце, м.
1. Абутак з высокімі халявамі (скураны, гумавы і пад.). [Ніна] зняла левы бот і з-пад халявы выняла невялікую паперку — запіску ад Тураўца.Мележ.На будоўлі кожны дзень з’яўлялася сціплая невысокая жанчына ў гумовых ботах і ў цёплай хустцы.Грахоўскі.
•••
Боты-скараходы — у казках: чарадзейныя боты, якія хутка пераносяць на вялікія адлегласці таго, хто іх абуе.
Дурны як ботгл.дурны.
Лізаць ботыкамугл. лізаць.
Пад ботам (быць, апынуцца) — апынуцца пад уладай, аказацца ў поўнай залежнасці ад каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
си́вый сі́вы;
◊
врёт, как си́вый ме́рин ≅ хлу́сіць, як наня́ты;
глуп, как си́вый ме́риндурны́, як бот.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)