Жале́знік ’гаршчок’ (шчуч., З нар. сл., 42). Рус.наўг., пск., прыбалт.желе́зник ’коўш, кацёл’, чэш.železník, в.-луж.železnik, н.-луж.zeleznik ’тс’. З суф. ‑ік утворана ў выніку кандэнсацыі словазлучэння тыпу жалезны гаршчок. Параўн. чыгун.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ро́нгель ’гаршчок (вялікі)’ (ельск., Мат. Гом.). З рондаль (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Дуница ’гаршчок’ (ст.-бел., з XVI ст.). Гл. данічка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ку́глік ’гаршчок’ (Мат. Гом.). Да круглік. Параўн. круг (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
на́кругла, прысл.
Разм. Вакол галавы (павязаць, падстрыгчы і пад.). У адкрытым кузаве — станок, а каля яго жанчына ў камбінезоне, у чырвонай касынцы, завязанай накругла.Арабей.Цемнаватыя з іржавінкай на кончыках валасы былі падстрыжаны накругла, нібы, пад гаршчок.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гліня́ны Ton-, tönern;
гліня́ныя вы́рабы Tónwaren pl, Stéingut n -(e)s;
гліня́ны гаршчо́к Tóntopf m -(e)s, -töpfe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пашарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.
1. Шаруючы, пачысціць, памыць. — Дайце вам плечы пашарую, — запрапанаваў свае паслугі Мікола Гнак.Колас.Дзед зняў з паліцы медны гаршчок, пашараваў да бляску анучай.Бядуля.
2. і без дап. Шараваць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)