Ніганьбі́тны ’паслухмяны, памяркоўны; нягрэблівы’ (Янк. 1). Да ганьбіць (гл. ганьба), у аснове семантыкі выраз не даваць ганьбы *не мець заганы’. Параўн. ганьбітны ’дэфектны’ (Сл. ЦРБ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

brukać

незак.

1. пэцкаць; брудзіць;

2. перан. пляміць; ганьбіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

entwéihen vt

1) апага́ньваць, га́ньбіць

2) царк. пазбаўля́ць са́ну

3) разве́нчваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blamíeren

1. vt га́ньбіць, ганьбава́ць, кампраметава́ць

2. ~, sich абнясла́віцца, знясла́віць сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschréien* vt га́ньбіць, га́ніць, (з)нясла́віць;

verschrí¦en sein карыста́цца дрэ́ннай сла́вай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Сарамата́ ’патаемныя часткі цела’ (Сл. ПЗБ), соромота́ ’палавыя органы’ (ТС), сарама́ценне ’тс’ (Байк. і Некр.), сарама́та ’сорам, ганьба’, сарама́ціць ’дакараць, выклікаючы пачуццё сораму’, ’ганьбіць, няславіць’ (КЭС). Да сорам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нясла́віць

1. (ганьбіць) entéhren vt, schänden vt;

2. (распаўсюджваць плёткі) verléumden vt, lästern vi (über A), in Mísskredit [in Verrúf, in üblen Ruf] bríngen*; verrúfen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

asperse

[əˈspɜ:rs]

v.t.

1) крапі́ць; пы́рскаць

2) рабі́ць паклёпы на каго́, га́ньбіць, ганьбава́ць, нясла́віць, зьнеслаўля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мара́ть несов.

1. (грязнить) пэ́цкаць, бру́дзіць;

2. перен. (позорить) пля́міць, га́ньбіць, нясла́віць;

мара́ть че́стное и́мя га́ньбіць сумле́ннае імя́;

3. (плохо рисовать, писать) разг. крэ́мзаць, пэ́цкаць, ма́заць;

4. (вычёркивать) крэ́сліць, касава́ць;

◊

мара́ть бума́гу пэ́цкаць (ма́заць) папе́ру;

мара́ть ру́ки пэ́цкаць ру́кі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

plamić

незак.

1. пляміць; пэцкаць; мазаць;

2. перан. пляміць; ганьбіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)