3.нечисто́тыед. нет нечысто́ты, -таў ед. нет; (отбросы)адкі́ды, -даў ед. нет; (сор) сме́цце, -цця ср.; (помои) памы́і, -мы́яў ед. нет; (грязь) бруд, род. бру́ду м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
odpadki
мн.
1.адкіды; адходы; адыходы;
odpadki użytkowe — адыходы, прыдатныя для карыстання; другасная сыравіна;
odpadki w produkcji — адыходы пры вытворчасці
2. смецце; абіркі (шалупінне і да т.п.)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
scum
[skʌm]1.
n.
1) шумаві́ньне n., шум -у m., пе́на f.; на́кіп -у m.
2) informal ні́зкі, по́длы чалаве́к
scum of the earth — адкі́дыpl., падо́ньне грама́дзтва
2.
v.i.
1) пе́ніцца, пакрыва́цца пе́най або́ на́кіпам
2) здыма́ць пе́ну, на́кіп
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бруд, ‑у, М ‑дзе, м.
1. Тое, чым што‑н. забруджана, запэцкана; гразь. А каб змыць з зямлі бруд, скалыхну я ваду, Што дажджом палілася свінцовым.Чарот.Пад кажурынай лісцяў прэлых Зіма схавала бруд і твань.Колас.//Адкіды, смецце і пад. Перад касавіцай кончылася ў пограбе бульба, і стары загадаў бабам ачысціць пограб ад бруду.Брыль.Зусім нядаўна растаў снег. Узімку быў ён надта белым, а цяпер.. ляжыць змешаны з гразёю і розным брудам.Каваль.// Насякомыя, якія паразітуюць на целе чалавека і жывёлы. У бялізне за часы.. [Пракопавага] вандроўніцтва завялося нямала рознага бруду.Колас.
2.перан. Што‑н. нізкае, амаральнае, нядобрасумленнае; напластаванне адмоўных якасцей. [Стэфа:] — Нянавісць мая будзе жорсткая, бязлітасная. Нянавісць да бруду, падману, мяшчанскага дабрабыту ў сваім гняздзечку...Савіцкі.Па-ўдарнаму працу на плечы бяру, Мінуты не страціўшы марна: З вёскі змываць дакастрычніцкі бруд — Задача мая ўдарная.Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ábwurfm -(e)s, -würfe
1) скіда́нне, скі́дванне, кіда́нне
2) тэх.адкі́ды
3) мед. вы́кідыш
4) даходы, прыбы́так, вы́ручка
5) спарт. выбіва́нне, кідо́к ад варо́т, выкід (кап’я, дыска, мяча)
6) ав. вымпел
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
junk
[dʒʌŋk]1.
n.
1) стары́ мэта́л, папе́ра, ану́чы
2) informalадкі́дыpl. only., хлам’ё n., стары́зна f., сьмяцьцё n.
3) informal дрэнь, лухта́f.
4) Sl. нарко́тык -у m. (рэ́чыва)
2.
v.t.
1) informal выкіда́ць, адкіда́ць як непатрэ́бнае
2) дзялі́ць на кава́лкі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сме́цце, ‑я, н.
1. Дробныя адкіды, рэшткі чаго‑н., якія збіраюцца ў дамах, на вуліцы і пад., дробныя часцінкі, якія забруджваюць што‑н. Ніна зноў пачала перамятаць падлогу. Зграбла смецце, вынесла на двор.Асіпенка.Праз шчыліны ў акне цягне гарам: у агародзе маці паліць смецце і сухі бульбоўнік.Пташнікаў.//перан.Разм. Пра што‑н. непатрэбнае, лішняе. Твой свет разбурыцца, старога ладу смецце Вятры вясновыя па свеце разнясуць.Панчанка.[Алена:] — Ох, і дурная ж ты, Анютка, ох, і смецця ж у цябе ў галаве!..Краўчанка.
3.перан.Разм. Пра што‑н. мізэрнае, нязначнае, нікчэмнае; дрэнь. І сапраўды, акінуўшы вокам удзельнікаў нарады, можна было ўпэўнена сказаць, што сярод прысутных смецця не было.Хведаровіч.Сабакі, хлопцы, трэба! — з усёй катэгарычнасцю заяўляе.. [Адам]. — У нас смецце, а не сабакі.Ракітны.
•••
Выносіць смецце з дому (хаты)гл. выносіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
refuse
I[rɪˈfju:z]1.
v.t.
адмаўля́ць; не прыма́ць
to refuse an offer — не прыня́ць прапано́вы
to refuse admittance — не дапусьці́ць, не прыня́ць
2.
v.i.
адмаўля́цца
to refuse to discuss the question — адмо́віцца абмярко́ўваць пыта́ньне
She is free to refuse — Яна́ мо́жа адмо́віцца
II[ˈrefju:s]
n.
сьмяцьцё n., адкі́ды
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)