МЕТЫЛАМАНА́ДЫ (Methylomonadaceae),
сямейства бактэрый, здольных атрымліваць энергію толькі за кошт выкарыстання аднавугляродных арган. злучэнняў метану, метанолу або дыметылавага эфіру. Уключае роды Methylomonas і Methylococcus. Пашыраны ў балотах, сцёкавых водах.
Палачка- або кокападобныя клеткі. Маюць складаную сістэму ўнутрыклетачных мембран. Аблігатныя аэробы, хемааўтатрофы. Выкарыстоўваюцца як прадуцэнты кармавога бялку.
т. 10, с. 316
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
астра́льны
(лац. astralis)
1) зорны (напр. а. свет);
2) нематэрыяльны, містычны, які адносіцца да надзорнага свету і адчуваецца толькі экстрасэнсамі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
вегетарыя́нства
(англ. vegetarian, ад с.-лац. vegetarius = раслінны)
сістэма харчавання, якая дапускае ўжыванне толькі расліннай і малочнай ежы (без мяса).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
персана́льны
(лац. personalis = асабовы)
які датычыцца толькі пэўнай асобы або ажыццяўляецца пэўнай асобай (напр. п-ае запрашэнне, п-ая адказнасць).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
вегетарыя́нец, ‑нца, м.
Чалавек, які спажывае толькі раслінную і малочную ежу; прыхільнік вегетарыянства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вегетарыя́нства, ‑а, н.
Сістэма харчавання, якая дазваляе ўжываць толькі раслінныя і малочныя прадукты.
[Ад лац. vegetraius — раслінны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухпа́льцы, ‑ая, ‑ае.
Толькі з двума пальцамі (па руцэ, назе, лапе). Двухпальцая рука.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднабо́ртны, ‑ая, ‑ае.
Які мае гузікі толькі па краі аднаго борта. Аднабортнае паліто.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пагадзіцца, ‑дзіцца; безас. зак.
Аб надыходзе яснага сонечнага надвор’я. Выпагадзілася толькі пад вечар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
галасло́ўны, ‑ая, ‑ае.
Заснаваны толькі на словах, не пацверджаны фактамі; неабгрунтаваны. Галаслоўныя абвінавачванні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)