Wégegeld n -(e)s, -er

1) даро́жны мыт

2) гро́шы на прае́зд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rozchodzić się

rozchodz|ić się

незак. расходзіцца, разыходзіцца;

pieniądze się ~ą — грошы разыходзяцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

roztrwonić

зак.

1. растраціць, змарнаваць (сілу, час і інш.);

2. прамантачыць, праматаць (грошы)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

няўсто́йка ж. юрыд., фін. Konventionálstrafe [-vɛn-] f -, -n; Verzúgszinsen pl; Verzúgsstrafe f -, -n; Réugeld n -(e)s, -er, Ábstandssumme f - (адступныя грошы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

папяро́вы

1. Papíer-; aus Papíer;

папяро́вая фа́брыка Papíerfabrik f -, -en;

папяро́выя гро́шы Papíergeld n -(e)s;

2. (бюракратычны) Papíer-; Ámts-; bürokrátisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

pool​2 [pu:l] v. аб’ядно́ўваць у агу́льны фонд; збіра́ць гро́шы/інфарма́цыю для агу́льнага карыста́ння;

pool interests дзейнічаць ра́зам;

pool money скла́двацца (каб купіць што-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

purse​1 [pɜ:s] n.

1. кашалёк;

She took a coin out of her purse. Яна дастала манету з кашалька.

2. AmE да́мская су́мачка

3. гро́шы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wire​2 [ˈwaɪə] v.

1. звя́зваць дро́там

2. рабі́ць электраправо́дку;

wire a house for electricity праве́сці ў дом электры́чнасць

3. infml тэлеграфава́ць, пасыла́ць тэлегра́фам (грошы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пазы́ка ’выдача ў доўг на пэўных умовах грошай, рэчаў і інш., а таксама грошы, рэчы і інш., узятыя ў доўг’ (ТСБМ, Нас., Яруш., Гарэц., Мядзв., Грыг., Шат., Бяльк., Мат. Гом.), пазы́чка ’талака’ (ДАБМ, 905). З польск. pożyczka, або аддзеяслоўнае ўтварэнне ад пазычыць. Адносна з гл. зычыць. У бел. м. слова з’явілася ў сярэдзіне XIX ст. (Гіст. лекс., 238).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ісці́зна ’справядлівая справа, справядлівы іск, сапраўдная прыналежнасць’ (Нас.). Ст.-бел. истизна ’наяўныя грошы, наогул наяўнасць чаго-н.’ (Гарб.), ’уласнасць’ (1547 г., Булыка, Лекс. запазыч., 78) запазычана са ст.-польск. iścizna ’капітал, наяўнасць, уласнасць; істотная праўда, рэчаіснасць’. З польскага таксама ўкр. исти́зна ’сапраўдная сума’ (Жэлях.). Слаўскі (1, 472) лічыць паўн.-слав. утварэннем з суф. ‑izna ад *jьstъ (гл. існы).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)