Verbum

задава́цца

1. (чым-н.) sich (D) etw. vórnehmen*;

задава́цца мэ́тай sich (D) ein Ziel sétzen [stécken], sich (D) etw. zum Ziel stellen;

2. разм. (важнічаць) sich (D) etw. [viel] éinbilden, wíchtig tun*, gróßtun* аддз. vi

пла́ваць

1. schwímmen* vi (s, h) (тс. перан.);

2. (пра лодку і г. д.) schwímmen* vi (s, h); tréiben* vi (s) (па цячэнні);

3. (на чым-н.) fáhren* vi (s); гл. тс. плыць

прані́кнуцца durchdrúngen sein, erfüllt sein (чым-н. von D);

прані́кнуцца любо́ўю lieb gewínnen*;

прані́кнуцца свядо́масцю абавя́зку von Pflíchtgefühl durchdrúngen sein;

прані́кнуцца падазрэ́ннем Árgwohn schöpfen;

прані́кнуцца спачува́ннем Míttleid empfínden* (да каго-н. für A)

саўдзе́льнік м. (у чым-н.) Mítbeteiligte (sub) m -n, -n, Téilnehmer m -s, -, Téilhaber m -s, -; Míttäter m -s, -, Mítschuldige (sub) m -n, -n (у злачынстве); Mítverschworene (sub) m -n, -n (у змове)

упячы́ разм.

1. (адправіць куды-н. супраць яго волі) stécken vt;

◊

упячы́ ў турму́ ins Gefängnis stécken;

2. (папракнуць каго-н.) vórwerfen* vt (D); j-m éinen Vórwurf máchen (чым-н. wegen G)

хада́йнічаць ánsuchen vi, ersúchen vi (перад кім-н., аб чым-н. bei D um A); befürworten vt, Fürsprache éinlegen (заступіцца за каго-н.);

хада́йнічаць за каго-н. sich für j-n éinsetzen [verwénden*]