Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Валовая скура ’шмат, багата’ (КЭС). Магчыма, валовая скура мела калісьці больш канкрэтнае значэнне меры, чым проста ’шмат’. Бясспрэчна, аднак, што такі выраз мог ужывацца ў значэнні меры, як і іншыя назвы частак цела жывёлін, параўн. туша, вепръ (гл. Скурат, Меры, 142 і наст.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ручні́к ’вузкі прадаўгаваты кавалак тканіны, спецыяльна прызначаны для выцірання твару, рук, цела ці посуду’ (ТСБМ), рушні́к ’тс’ (ТС, Касп.), ’ручнік для ўпрыгожвання хаты’ (капыл., саліг., клец., слуц., З нар. сл.). Уласнае ўтварэнне ад ручны ’для рук’ або з польск.ręcznik ’ручнік’. Гл. рука.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Маса́ж ’расціранне цела з мэтай паляпшэння кровазвароту, абмену рэчываў у тканках’ (ТСБМ). З рус.масса́ж ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 88), якое з франц.massage < masser < ст.-грэч.μάσσω ’мяшу, расціраю’. Масіраваць ’праводзіць масаж’ (ТСБМ) — з рус.массировать (Крукоўскі, Уплыў, 82), якое з ням.massieren.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
mortification
[,mɔrtəfɪˈkeɪʃən]
n.
1) скра́йняя зьбянтэ́жанасьць, засаро́мленасьць; прыніжэ́ньне n., кры́ўда f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
appendage
[əˈpendɪdʒ]
n.
1) дада́так -ку m.
2) Biol. кане́чнасьці
Arms, legs, tails, fins are appendages — Ру́кі, но́гі, хвасты́, пла́ўнікі — кане́чнасьці це́ла
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
фігура,
знешнія абрысы прадмета, чалавечага цела; пазіцыя аб’екта пры выкананні пэўных рухаў; мастацкае адлюстраванне постаці чалавека або жывёлы; моўны зварот; меладычны элемент; ігральная фішка; важная значная асоба.