балко́н м.

1. Balkon [-´kɔŋ], [-´ko:n] m -s, -s [-´kɔŋs], і -e [-´ko:nə];

2. тэатр. Míttelrang m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

акто́р м. тэатр., кіно Scháuspieler m -s, -;

камі́чны акто́р Kómiker m -s , -; Komödiánt m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ло́жа​I ж. тэатр. Lóge [-ʒə] f -, -n;

ло́жа бенуа́ра Parkéttloge f;

2.:

масо́нская ло́жа Fréimaurerloge f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

палюдаме́нт

(лац. paludamentum = вайсковы плашч)

1) доўгі прамавугольны плашч з засцежкай на плячы, які насілі ў Стараж. Рыме;

2) тэатр. занавес, які заслона, якая ўтварае над сцэнай нібыта скляпенне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

МЕЛЬПАМЕ́НА (грэч. Melpomenē якая спявае),

у старажытнагрэчаскай міфалогіі адна з дзевяці муз, апякунка трагедыі. На ант. выявах і ў скульптуры М. — жанчына, упрыгожаная вінаградным лісцем, у вянку з плюшчу, з трагічнай тэатр. маскай у адной руцэ і з па́ліцай або мячом у другой. Ад бога ракі Ахелоя нарадзіла сірэн. У пераносным сэнсе М. — мастацтва трагедыі, трагедыя, увогуле тэатр.

т. 10, с. 279

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Lǘckenbüßer m -s, -

1) зняв. (непаўнацэ́нны) наме́снік; «заты́чка»

2) тэатр. дублёр

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Regie [-ʒi:] f -, -gí¦en тэатр. рэжысу́ра, пастано́ўка;

die ~ führen [besórgen] рэжысі́раваць; перан. кірава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Scháttenspiel n -s, -e

1) тэа́тр це́няў; кіта́йскія це́ні

2) фантасмаго́рыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verwándlung f -, -en

1) пера(ў)тварэ́нне

2) тэатр. пераме́на дэкара́цый

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вандро́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Які часта пераходзіць, пераязджае з месца на месца. Вандроўны статак жывёлы. Вандроўны кравец. □ У лазняку спынілася нейкая вандроўная групка немцаў, што адступалі да Бярэзіны... Мележ. // Які працуе не на пастаянным месцы; перасоўны. Вандроўны тэатр.

2. Уласцівы вандроўніку, звязаны з вандраваннем; вандроўніцкі. Вандроўнае жыццё.

3. Які не мае аселасці, вандруе з месца на месца; качэўны. Вандроўныя плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)