падзіша́х, ‑а, м.

Тытул манарха ў некаторых усходніх краінах. // Асоба, якая мае гэты тытул.

[Перс. pādišah — цар.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсяўны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да падсеву; які служыць для падсеву. Падсяўны лубін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́жскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нажа. Пажскае адзенне.

•••

Пажскі корпус гл. корпус.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакры́шачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пакрышак, прызначаны для прыгатавання іх. Пакрышачная гума.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакт, ‑а, М пакце, м.

Міжнародны дагавор, пагадненне, які мае звычайна вялікае палітычнае значэнне.

[Ад лац. pactum — дагавор.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памо́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да памораў, да памор’я. Паморскі пасёлак. Паморскія звычаі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ненаві́сніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ненавісніка, ненавісніцтва; які выражае нянавісць. Ненавісніцкі характар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неправаздо́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які не мае юрыдычных правоў і няздольны несці юрыдычныя абавязкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́раставы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да нерасту. Нераставая сажалка. // Які нерастуе. Нераставая рыба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неспрага́льны, ‑ая, ‑ае.

У граматыцы які не мае форм спражэння (пра дзеяслоў). Неспрагальныя дзеясловы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)