стул, ‑у, м.

Дзеянне кішэчніка; спаражненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ро́дства, ро́дство ’радня, сваякі’ (брасл., Сл. ПЗБ; ЛА, 3; ТС), рус. родство́ ’роднасць’, ’блізкасць, падабенства’, дыял. (вяц., сіб.) ро́дство ’тс’, в.-луж. ródstwo ’сваяцтва, роднасць па крыві’; славен. soródstvo ’радня’, rôjstvo ’нараджэнне’, ’роды’, ’паходжанне’, серб. ро̏ђаштво і харв. rođaštvo ’роднасць, роднаснасць’, сро̀дство ’радня’, ’падабенства’, макед. родство ’роднасць, блізкасць’, балг. ро́дство ’тс’. Да прасл. *ordьstvo, у якім адцягнены суф. ‑ьstv‑o называе дзеянне, блізкае да паняцця стану (Вступ, 150).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

торфараспрацо́ўка ж.

1. (дзеянне) Tórfgewinnung f -;

2. (месца распрацоўкі) Tórfbruch m -(e)s, -brüche, Tórflager n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ураўне́нне н.

1. (дзеянне) Ángleichung f -, -en, Áusgleichung f -, -en;

2. матэм. Gléichung f; гл. тс. раўнанне

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шпаклёўка ж. буд.

1. (дзеянне) Spáchteln n -s;

2. (рэчыва) Spáchtel m -s, -, Spáchtelkitt m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

знахо́джанне н.

1. (дзеянне) Áuffinden n -s; Fínden n -s;

2. (стан) Áufenthalt m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

растушо́ўка ж.

1. (дзеянне) Áustuschen n -s; Ábschattieren n -s;

2. (палачка для растушоўкі) Wíscher m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

склёпка ж. тэх.

1. (дзеянне) Verníeten n -s, Zusámmennieten n -s;

2. (месца склёпкі) Níetstelle f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абкла́дка ж.

1. (дзеянне) Besétzen n -s, Úmlegen n -s; Belégung f -;

2. буд. Verkléidung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заяда́нне, ‑я, м.

1. Дзеянне паводле дзеясл. заядаць — заесці (у 2 знач.).

2. Дзеянне і стан паводле дзеясл. заядаць — заесці (у 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)