нырцо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нырца (у 3 знач.). Нырцовыя качкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

някле́тачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які не мае клетачнай будовы. Няклетачнае рэчыва. Няклетачныя расліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паве́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паверкі, служыць для паверкі. Паверачная лінейка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паглына́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае здольнасць паглынаць што‑н. Паглынальная здольнасць глебы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падко́пны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падкопу (у 1 знач.). Падкопныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паду́шачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падушкі (у 1 знач.). Падушачная навалачка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падця́жачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падцяжкі (у 2 знач.). Падцяжачная тасьма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палачкападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд, форму палачкі (у 1 знач.). Палачкападобныя бактэрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палінезі́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Палінезіі, палінезійцаў, уласцівы ім. Палінезійскія мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палі́павы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да паліпа, з’яўляецца паліпам. Паліпавае ўтварэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)