трыко́, нескл., н.
1. Шарсцяная тканіна ўзорнага пляцення для верхняга адзення. Касцюмнае трыко.
2. Трыкатажнае адзенне, якое шчыльна аблягае цела і выкарыстоўваецца як тэатральны або спартыўны касцюм. Гімнастычнае трыко. Спартыўнае трыко.
3. Жаночая бялізна з трыкатажу, якая прыкрывае ніжнюю частку тулава да пояса.
[Фр. tricot.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камло́т
(фр. camelot)
тканіна з вярблюджай або авечай воўны часта з прымессю баваўняных нітак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
драп
(фр. drap = сукно)
тоўстая шарсцяная або паўшарсцяная тканіна, з якой шыюць верхняе адзенне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ліяне́з
(фр. lyonnaise, ад Lyon = назва горада ў Францыі)
баваўняная шчыльная тканіна з рубчыкамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
баты́ст
(фр. batiste)
тонкая паўпразрыстая тканіна з ільняной або баваўнянай пражы, звычайна падвергнутай мерсерызацыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вельве́т
(англ. velvet = аксаміт)
баваўняная ці сінтэтычная тканіна з густым ворсам, падобная на аксаміт.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
на́нка
(ад кіт. Nankin = назва горада ў Кітаі)
грубая баваўняная тканіна, найчасцей жоўтага колеру.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
піке́2
(фр. piquē)
баваўняная або шаўковая тканіна палатнянага перапляцення з рубчыкам уздоўж асновы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
checked
[tʃekt]
adj.
1) у кра́ткі (напр. ткані́на)
2) Gram.
а) закры́ты (пра склад)
б) у закры́тым скла́дзе (пра гало́сны)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
woof
I [wʊf]
n.
1) уто́к -ку́ m.
2) ткані́на f.
II [wʊf]
1.
n.
брэх -у m.
2.
v.i.
браха́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)