развя́зка ж.

1. (дзеянне) ufknoten n -s, Lösen n -s;

2. (канец, завяршэнне чаго-н.) Lösung f -, -en, Entschidung f -, -en; Schluss m -es, Schlüsse (рамана, драмы і г. д.);

спра́ва ідзе́ да развя́зкі die Sche geht der Lösung entggen;

3. (транспартная) usfädelung f -, Entflchtung f -;

развя́зка на ро́зных узро́ўнях kruzungsfreier Verkhr, niveaufreie [-´vo:-] Krezung;

развя́зка ву́лічнага ру́ху Verkhrsaufteilung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пастано́ўка ж.

1. (дзеянне) ufstellen n -s;

пастано́ўка го́ласу Stmmschulung f -;

пастано́ўка пыта́ння Frgestellung f -;

пастано́ўка зада́чы ufgabenstellung f -;

пастано́ўка мэ́ты Zelsetzung f -;

2. (манера трымаць) Hltung f -;

пастано́ўка ко́рпуса Körperhaltung f -;

пастано́ўка па́льцаў муз. Fngersatz m -(e)s;

пастано́ўка ру́кі муз. Hndhaltung f -;

3. тэатр. ufführung f -, -en, Inszenerung f -, -en;

тэлевізі́йная пастано́ўка Frnsehspiel n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ацэ́нка ж.

1. (дзеянне) Vernschlagung f -, Schätzung f -, -en, Bewrtung f -, -en;

2. (думка, меркаванне) inschätzung f -, -en, Wrtung f -, Berteilung f -, Würdigung f -;

даць высо́кую ацэ́нку hoch inschätzen, ein hhes Wrturteil ussprechen*;

3. (адзнака) Nte f -, -n; Zensr f -, -en;

паста́віць ацэ́нку ine Nte geben*; спарт. (бал) Wrtung f -, -en;

ацэ́нка (ко́шту) абаро́тных сро́дкаў эк. mlaufmittelbewertung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ката́нне н.

1. (дзеянне) Rllen n -s, Mngeln n -s;

2. (прагулка, забава, від спорту) Spazerfahrt f -, -en;

ката́нне ко́нна [ве́рхам, вярхо́м] Spazerritt m -(e)s;

ката́нне на канька́х Schltschuhlaufen n -s;

па́рнае ката́нне Parlauf m -(e)s, Parlaufen n;

адзіно́чнае ката́нне inzellauf m -(e)s, inzellaufen n;

фігу́рнае ката́нне iskunstlauf m;

адво́льнае ката́нне Kürlaufen n;

абавязко́вае ката́нне Pflchtlaufen n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кла́дка ж.

1. (дзеянне) Lgen n -s, Setzen n -s (печы);

кла́дка цэ́глы Muern n -s;

2. (збудаванне):

каме́нная кла́дка Muerwerk n -(e)s, -e, Gemäuer n -s, -;

цаге́льная кла́дка Zegelmauerwerk n;

3. (драўляны памост) Steg m -(e)s, -e, Brtterweg m -(e)s, -e;

4. (адкладванне яек) Lgen n -s;

час [перы́яд] кла́дкі я́ек Lgezeit f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

драпіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. драпіраваць і драпіравацца. Скончыць драпіроўку пакоя.

2. Тое, чым задрапіраваны што‑н., хто‑н. Даю дарогу двум .. грацыям у экзатычнай драпіроўцы са светлага шоўку. Брыль.

3. Парцьера, занавеска. Драпіроўка пазбіралася ў пышныя складачкі — на сцяне адкрыўся партрэт. Мурашка. Ускалыхнулася драпіроўка, і на сцэну выйшаў мужык у чырвонай кашулі. Самуйлёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гуча́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне і стан паводле дзеясл. гучаць (у 1 знач.), а таксама гукі гэтага дзеяння. Пераможнаю радасцю гучаць жалезныя колы вагонаў, і гэта гучанне падхоплівае зарэчны чарот, ператвараючы яго ў цэлую мяцеліцу адрывістага смеху. Колас.

2. перан. Кніжн. Значэнне, характар. Я. Купала і Я. Колас яшчэ больш узмацнілі грамадскае гучанне нашай сатыры, падалі ёй выразную рэвалюцыйную накіраванасць. Казека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замалёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы; Р мн. ‑лёвак; ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. замалёўваць — замаляваць.

2. Малюнак, накід з натуры. Пейзажная замалёўка. □ [Дзяўчына] звычайна цэлымі днямі сядзіць на карме з альбомам і алоўкам, робіць замалёўкі. Мележ. // перан. Пра літаратурны твор малога жанру на бытавую тэму. Кніга паказвае, як ад першых нясмелых замалёвак уздымалася .. [беларуская нацыянальная проза] у дакастрычніцкі час да значных мастацкіх здабыткаў. С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заме́шка 1, ‑і, ДМ ‑шцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. замешваць ​2 — замяшаць ​1.

заме́шка 2, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Абл. Замінка, затрымка. Ідзе з лапатай дзядзька з хаты І адграбае снег заўзята. У гумно і ў хлеў праводзіць сцежкі, — Не хоча мець удзень замешкі, Бо ўдзень на рэчку і на тоні Схадзіць рыхтуецца Антоні. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запрашэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. запрашаць — запрасіць (у 1, 2 знач.).

2. Просьба, прапанова з’явіцца куды‑н., зрабіць што‑н. За стол селі не ўсе: суседкі ад запрашэння ветліва адмовіліся і прымасціліся на лаве. Шамякін. // Пісьмо або запіска з просьбай з’явіцца куды‑н., зрабіць што‑н. Разаслаць запрашэнні. □ Лабановіч прызнаўся, што рэдактар прыслаў яму запрашэнне прыстаць на работу ў рэдакцыю. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)