аўтатро́фны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтатро́фны |
аўтатро́фная |
аўтатро́фнае |
аўтатро́фныя |
| Р. |
аўтатро́фнага |
аўтатро́фнай
аўтатро́фнае |
аўтатро́фнага |
аўтатро́фных |
| Д. |
аўтатро́фнаму |
аўтатро́фнай |
аўтатро́фнаму |
аўтатро́фным |
| В. |
аўтатро́фны (неадуш.)
аўтатро́фнага (адуш.) |
аўтатро́фную |
аўтатро́фнае |
аўтатро́фныя (неадуш.)
аўтатро́фных (адуш.) |
| Т. |
аўтатро́фным |
аўтатро́фнай
аўтатро́фнаю |
аўтатро́фным |
аўтатро́фнымі |
| М. |
аўтатро́фным |
аўтатро́фнай |
аўтатро́фным |
аўтатро́фных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтатуры́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтатуры́сцкі |
аўтатуры́сцкая |
аўтатуры́сцкае |
аўтатуры́сцкія |
| Р. |
аўтатуры́сцкага |
аўтатуры́сцкай
аўтатуры́сцкае |
аўтатуры́сцкага |
аўтатуры́сцкіх |
| Д. |
аўтатуры́сцкаму |
аўтатуры́сцкай |
аўтатуры́сцкаму |
аўтатуры́сцкім |
| В. |
аўтатуры́сцкі (неадуш.)
аўтатуры́сцкага (адуш.) |
аўтатуры́сцкую |
аўтатуры́сцкае |
аўтатуры́сцкія (неадуш.)
аўтатуры́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
аўтатуры́сцкім |
аўтатуры́сцкай
аўтатуры́сцкаю |
аўтатуры́сцкім |
аўтатуры́сцкімі |
| М. |
аўтатуры́сцкім |
аўтатуры́сцкай |
аўтатуры́сцкім |
аўтатуры́сцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтаты́пны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтаты́пны |
аўтаты́пная |
аўтаты́пнае |
аўтаты́пныя |
| Р. |
аўтаты́пнага |
аўтаты́пнай
аўтаты́пнае |
аўтаты́пнага |
аўтаты́пных |
| Д. |
аўтаты́пнаму |
аўтаты́пнай |
аўтаты́пнаму |
аўтаты́пным |
| В. |
аўтаты́пны (неадуш.)
аўтаты́пнага (адуш.) |
аўтаты́пную |
аўтаты́пнае |
аўтаты́пныя (неадуш.)
аўтаты́пных (адуш.) |
| Т. |
аўтаты́пным |
аўтаты́пнай
аўтаты́пнаю |
аўтаты́пным |
аўтаты́пнымі |
| М. |
аўтаты́пным |
аўтаты́пнай |
аўтаты́пным |
аўтаты́пных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтатэхні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтатэхні́чны |
аўтатэхні́чная |
аўтатэхні́чнае |
аўтатэхні́чныя |
| Р. |
аўтатэхні́чнага |
аўтатэхні́чнай
аўтатэхні́чнае |
аўтатэхні́чнага |
аўтатэхні́чных |
| Д. |
аўтатэхні́чнаму |
аўтатэхні́чнай |
аўтатэхні́чнаму |
аўтатэхні́чным |
| В. |
аўтатэхні́чны (неадуш.)
аўтатэхні́чнага (адуш.) |
аўтатэхні́чную |
аўтатэхні́чнае |
аўтатэхні́чныя (неадуш.)
аўтатэхні́чных (адуш.) |
| Т. |
аўтатэхні́чным |
аўтатэхні́чнай
аўтатэхні́чнаю |
аўтатэхні́чным |
аўтатэхні́чнымі |
| М. |
аўтатэхні́чным |
аўтатэхні́чнай |
аўтатэхні́чным |
аўтатэхні́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтахва́левы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтахва́левы |
аўтахва́левая |
аўтахва́левае |
аўтахва́левыя |
| Р. |
аўтахва́левага |
аўтахва́левай
аўтахва́левае |
аўтахва́левага |
аўтахва́левых |
| Д. |
аўтахва́леваму |
аўтахва́левай |
аўтахва́леваму |
аўтахва́левым |
| В. |
аўтахва́левы (неадуш.)
аўтахва́левага (адуш.) |
аўтахва́левую |
аўтахва́левае |
аўтахва́левыя (неадуш.)
аўтахва́левых (адуш.) |
| Т. |
аўтахва́левым |
аўтахва́левай
аўтахва́леваю |
аўтахва́левым |
аўтахва́левымі |
| М. |
аўтахва́левым |
аўтахва́левай |
аўтахва́левым |
аўтахва́левых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўто́лізны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўто́лізны |
аўто́лізная |
аўто́лізнае |
аўто́лізныя |
| Р. |
аўто́лізнага |
аўто́лізнай
аўто́лізнае |
аўто́лізнага |
аўто́лізных |
| Д. |
аўто́лізнаму |
аўто́лізнай |
аўто́лізнаму |
аўто́лізным |
| В. |
аўто́лізны (неадуш.)
аўто́лізнага (адуш.) |
аўто́лізную |
аўто́лізнае |
аўто́лізныя (неадуш.)
аўто́лізных (адуш.) |
| Т. |
аўто́лізным |
аўто́лізнай
аўто́лізнаю |
аўто́лізным |
аўто́лізнымі |
| М. |
аўто́лізным |
аўто́лізнай |
аўто́лізным |
аўто́лізных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтса́йдарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтса́йдарскі |
аўтса́йдарская |
аўтса́йдарскае |
аўтса́йдарскія |
| Р. |
аўтса́йдарскага |
аўтса́йдарскай
аўтса́йдарскае |
аўтса́йдарскага |
аўтса́йдарскіх |
| Д. |
аўтса́йдарскаму |
аўтса́йдарскай |
аўтса́йдарскаму |
аўтса́йдарскім |
| В. |
аўтса́йдарскі (неадуш.)
аўтса́йдарскага (адуш.) |
аўтса́йдарскую |
аўтса́йдарскае |
аўтса́йдарскія (неадуш.)
аўтса́йдарскіх (адуш.) |
| Т. |
аўтса́йдарскім |
аўтса́йдарскай
аўтса́йдарскаю |
аўтса́йдарскім |
аўтса́йдарскімі |
| М. |
аўтса́йдарскім |
аўтса́йдарскай |
аўтса́йдарскім |
аўтса́йдарскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтыге́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтыге́нны |
аўтыге́нная |
аўтыге́ннае |
аўтыге́нныя |
| Р. |
аўтыге́ннага |
аўтыге́ннай
аўтыге́ннае |
аўтыге́ннага |
аўтыге́нных |
| Д. |
аўтыге́ннаму |
аўтыге́ннай |
аўтыге́ннаму |
аўтыге́нным |
| В. |
аўтыге́нны (неадуш.)
аўтыге́ннага (адуш.) |
аўтыге́нную |
аўтыге́ннае |
аўтыге́нныя (неадуш.)
аўтыге́нных (адуш.) |
| Т. |
аўтыге́нным |
аўтыге́ннай
аўтыге́ннаю |
аўтыге́нным |
аўтыге́ннымі |
| М. |
аўтыге́нным |
аўтыге́ннай |
аўтыге́нным |
аўтыге́нных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўты́чны |
аўты́чная |
аўты́чнае |
аўты́чныя |
| Р. |
аўты́чнага |
аўты́чнай
аўты́чнае |
аўты́чнага |
аўты́чных |
| Д. |
аўты́чнаму |
аўты́чнай |
аўты́чнаму |
аўты́чным |
| В. |
аўты́чны (неадуш.)
аўты́чнага (адуш.) |
аўты́чную |
аўты́чнае |
аўты́чныя (неадуш.)
аўты́чных (адуш.) |
| Т. |
аўты́чным |
аўты́чнай
аўты́чнаю |
аўты́чным |
аўты́чнымі |
| М. |
аўты́чным |
аўты́чнай |
аўты́чным |
аўты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
афармле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
афармле́нчы |
афармле́нчая |
афармле́нчае |
афармле́нчыя |
| Р. |
афармле́нчага |
афармле́нчай
афармле́нчае |
афармле́нчага |
афармле́нчых |
| Д. |
афармле́нчаму |
афармле́нчай |
афармле́нчаму |
афармле́нчым |
| В. |
афармле́нчы (неадуш.)
афармле́нчага (адуш.) |
афармле́нчую |
афармле́нчае |
афармле́нчыя (неадуш.)
афармле́нчых (адуш.) |
| Т. |
афармле́нчым |
афармле́нчай
афармле́нчаю |
афармле́нчым |
афармле́нчымі |
| М. |
афармле́нчым |
афармле́нчай |
афармле́нчым |
афармле́нчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)