аўтатэхні́чны
прыметнік, адносны
| аўтатэхні́чны | аўтатэхні́чная | аўтатэхні́чнае | аўтатэхні́чныя | |
| аўтатэхні́чнага | аўтатэхні́чнай аўтатэхні́чнае |
аўтатэхні́чнага | аўтатэхні́чных | |
| аўтатэхні́чнаму | аўтатэхні́чнай | аўтатэхні́чнаму | аўтатэхні́чным | |
| аўтатэхні́чны ( аўтатэхні́чнага ( |
аўтатэхні́чную | аўтатэхні́чнае | аўтатэхні́чныя ( аўтатэхні́чных ( |
|
| аўтатэхні́чным | аўтатэхні́чнай аўтатэхні́чнаю |
аўтатэхні́чным | аўтатэхні́чнымі | |
| аўтатэхні́чным | аўтатэхні́чнай | аўтатэхні́чным | аўтатэхні́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)