Дабру́ткі ’зусім добры (цэлы)’ (Сцяц.). Такая суфіксацыя як быццам не характэрна для бел. мовы. Таму можна лічыць, што гэта запазычанне з польск. dobrutki (утварэнне ад dobry).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Капяшы́на, капяшчына ’капа сена’ (Нар. словатв.), да капа (гл.). Словаўтварэнне не зусім зразумелае. Магчыма, другаснае ад інтэнсіўнага дзеяслова з -s‑суфіксацыяй: kopa > kopati > kopositi > kopos‑ina.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абсталява́ць, абсталяваны (БРС, Касп.) < польск. obstalować, якое ў сваю чаргу з нямецкага bestellen; ням. be‑ > польск. ob‑, не зусім зразумелая агаласоўка кораня, гл. Брукнер, 512–513.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пачапе́нька ’кошык’ (лун., Сл. Брэс.). Не зусім ясна (невыразная ілюстрацыя запісу). Можна меркаваць, што да пачапіць < чапляць (гл.). У такім выпадку гэта быў першапачаткова спецыфічны кошык.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

kubek

м. кубак; конаўка; карэц;

kubek w kubek — кропля ў кроплю; якраз як; зусім дакладна; рыхтык

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ástrein a бессучко́вы (драўніна);

díese Sáche ist nicht ganz ~ гэ́тая спра́ва не зусі́м чы́стая

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hélllicht a зусі́м све́тлы;

bei ~em Tage сяро́д бе́лага дня;

~er Únsinn відаво́чнае глу́пства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

добраахво́тна прысл. fréiwillig, aus fréiem Ántrieb, aus éigenem [fréiem] Entschlúss; aus fréien Stücken;

працава́ць добраахво́тна fréiwillig árbeiten;

зусі́м добраахво́тна völlig fréiwillig, auf völlig fréiwilliger Básis

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

all in all

а) улічы́ўшы ўсё

б) ца́лкам, по́ўнасьцю, зусі́м

to trust all in all — по́ўнасьцю дава́ць ве́ры каму́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

парыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Імкнуцца, намервацца што‑н. зрабіць. Палашка пазірае на Панаса і хвалюецца, парываецца нешта сказаць і не зусім яшчэ адважылася, каб гаварыць. Галавач. Не раз парываліся Антон з Іванам кінуць вучобу зусім і дапамагаць сястры ў гаспадарцы. Місько. Стары Міклюта двойчы парываўся схапіцца з Міхалам, але Міхал адбягаў, выкручваўся. Сіняўскі.

2. Зал. да парываць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)