інфарма́цыя ж.

1. (дзеянне) Informatin f -, Informerung f -; Benchrichtigung f - (апавяшчэнне);

2. (паведамленне) Informatin f -, -en, Bercht m -(e)s, -e; uskunft f -, -künfte (даведка);

газе́тная інфарма́цыя Prsseinformationen pl, Prssemeldungen pl, Zitungsinformationen pl; Zitungsbericht m -(e)s, -e (артыкул);

даць інфарма́цыю informeren vt, uskunft gben* [ertilen];

но́сьбіт інфарма́цыі камп. Dtenträger m -s, -;

увахо́дная інфарма́цыя nput m, n -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

развя́зка ж.

1. (дзеянне) ufknoten n -s, Lösen n -s;

2. (канец, завяршэнне чаго-н.) Lösung f -, -en, Entschidung f -, -en; Schluss m -es, Schlüsse (рамана, драмы і г. д.);

спра́ва ідзе́ да развя́зкі die Sche geht der Lösung entggen;

3. (транспартная) usfädelung f -, Entflchtung f -;

развя́зка на ро́зных узро́ўнях kruzungsfreier Verkhr, niveaufreie [-´vo:-] Krezung;

развя́зка ву́лічнага ру́ху Verkhrsaufteilung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пастано́ўка ж.

1. (дзеянне) ufstellen n -s;

пастано́ўка го́ласу Stmmschulung f -;

пастано́ўка пыта́ння Frgestellung f -;

пастано́ўка зада́чы ufgabenstellung f -;

пастано́ўка мэ́ты Zelsetzung f -;

2. (манера трымаць) Hltung f -;

пастано́ўка ко́рпуса Körperhaltung f -;

пастано́ўка па́льцаў муз. Fngersatz m -(e)s;

пастано́ўка ру́кі муз. Hndhaltung f -;

3. тэатр. ufführung f -, -en, Inszenerung f -, -en;

тэлевізі́йная пастано́ўка Frnsehspiel n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ацэ́нка ж.

1. (дзеянне) Vernschlagung f -, Schätzung f -, -en, Bewrtung f -, -en;

2. (думка, меркаванне) inschätzung f -, -en, Wrtung f -, Berteilung f -, Würdigung f -;

даць высо́кую ацэ́нку hoch inschätzen, ein hhes Wrturteil ussprechen*;

3. (адзнака) Nte f -, -n; Zensr f -, -en;

паста́віць ацэ́нку ine Nte geben*; спарт. (бал) Wrtung f -, -en;

ацэ́нка (ко́шту) абаро́тных сро́дкаў эк. mlaufmittelbewertung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ката́нне н.

1. (дзеянне) Rllen n -s, Mngeln n -s;

2. (прагулка, забава, від спорту) Spazerfahrt f -, -en;

ката́нне ко́нна [ве́рхам, вярхо́м] Spazerritt m -(e)s;

ката́нне на канька́х Schltschuhlaufen n -s;

па́рнае ката́нне Parlauf m -(e)s, Parlaufen n;

адзіно́чнае ката́нне inzellauf m -(e)s, inzellaufen n;

фігу́рнае ката́нне iskunstlauf m;

адво́льнае ката́нне Kürlaufen n;

абавязко́вае ката́нне Pflchtlaufen n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кла́дка ж.

1. (дзеянне) Lgen n -s, Setzen n -s (печы);

кла́дка цэ́глы Muern n -s;

2. (збудаванне):

каме́нная кла́дка Muerwerk n -(e)s, -e, Gemäuer n -s, -;

цаге́льная кла́дка Zegelmauerwerk n;

3. (драўляны памост) Steg m -(e)s, -e, Brtterweg m -(e)s, -e;

4. (адкладванне яек) Lgen n -s;

час [перы́яд] кла́дкі я́ек Lgezeit f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кіпе́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне і стан паводле дзеясл. кіпець (у 1, 2 знач.). Тэмпература кіпення.

2. перан. Бурнае праяўленне чаго‑н., душэўнае хваляванне, ўздым. Творчае кіпенне. □ — Юнацтву ўласціва кіпенне, бурленне, — казаў далей абаронца: — Колькі юнакоў-студэнтаў прымала ўдзел у дэманстрацыях, у выступленнях, у бунтах супроць таго ці іншага грамадскага парадку, супроць закону! Хіба можна называць іх злачынцамі? Колас.

•••

Пункт кіпення гл. пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зневажа́нне і зневажэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зневажаць — зняважыць і стан паводле знач. дзеясл. зневажацца — зняважыцца. Зневажанне пачуццяў. □ У часе выпіўкі бацюшка шмат гаманіў пра адносіны сялян да царквы і зневажанне, якое ён церпіць ад парафіян. Чарот. — Еду не трэба, вось я табе прамыю твар крыху, рана твая і загоіцца. Васілька адчуваў сябе крыху пакрыўджаным за такое зневажэнне яго раны. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зрэз, зразу, м.

1. Дзеянне паводле дзеясл. зразаць — зрэзаць (у 1 знач.).

2. Месца, па якім зрэзана, разрэзана што‑н. Чарада нізкіх, абкораных пнёў з кропелькамі смалы на врэзах разбягалася перад вачамі. Сачанка.

3. Тое, што зрэзана; зрэзаны слой, частка чаго‑н. Высушыць першы зрэз тытуню. // Спец. Самая тонкая пласцінка тканкі, выразаная з арганізма для вывучэння мікраскапічнай будовы гэтай тканкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каза́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. казаць (у 1 знач.). [Унук] перабівае ціхую стройную плынь казання і слухання. Гарэцкі. // Размовы, гутарка. — Крычым мы таму, што казаць не ўмеем. Казанне наша мала дапамагае, дык мы крычым. Галавач.

2. Прамова рэлігійна-павучальнага характару; пропаведзь. У нядзелю ў царкве гарачае казанне казаў бацюшка. Скрыган. Некалькі вечароў прысвяціў ксёндз Пацейкоўскі, каб улажыць казанне на першае набажэнства. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)