керамі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да керамікі. Керамічная вытворчасць. // Зроблены з керамікі (у 3 знач.). Керамічныя трубы. Керамічны посуд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кірасі́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кірасіра, належыць яму. Кірасірскі мундзір. Кірасірскі палаш. // Які складаецца з кірасіраў. Кірасірскі полк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́мпасны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да компаса, з’яўляецца прыналежнасцю компаса. Компасная стрэлка. // Вызначаны пры дапамозе компаса. Компасны шлях карабля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зоаветэрына́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да гадоўлі, кармлення, утрымання і правільнага выкарыстання сельскагаспадарчых жывёл і іх лячэння. Зоаветэрынарны інстытут.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубапратэ́зны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пратэзавання зубоў. // Прызначаны для вырабу і ўстаўляння зубных пратэзаў. Зубапратэзная майстэрня. Зубапратэзны кабінет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імерсі́йны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да імерсіі, заснаваны на імерсіі (у 2 знач.). Імерсійны аб’ектыў мікраскопа. Імерсійная вадкасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
індыферэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
Кніжн. Абыякавы, раўнадушша. Індыферэнтны стан. Індыферэнтныя адносіны. // Які не дзейнічае, не рэагуе на знешнія ўплывы. Індыферэнтнае рэчыва.
[Ад лац. indifferens — абыякавы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інтэнда́нцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да інтэнданцтва, да інтэнданта. Інтэнданцкія абавязкі. Інтэнданцкае ўпраўленне. Інтэнданцкі склад.
•••
Інтэнданцкая служба гл. служба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кава́льскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да працы каваля; звязаны з апрацоўкай металу каваннем. Кавальская справа. Кавальскі мех. Кавальскі молат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калейдаскапі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да калейдаскопа. Калейдаскапічны ўзор. // перан. Які мяняецца хутка, як у калейдаскопе. Калейдаскапічная змена падзей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)