формаўтварэ́нне, ‑я, н.

1. Утварэнне, з’яўленне новых форм. Формаўтварэнне раслін. Працэсы формаўтварэння.

2. Утварэнне граматычных форм аднаго і таго ж слова; словазмяненне. Разгляд формаўтварэння слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зла́зіць

1. (спусціцца адкуль-н.) hinnterklettern vi (s), hinntersteigen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); hernterklettern vi (s), herntersteigen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць);

2. (выйсціпра пасажыра) ussteigen* vi (s);

3. (пра скуру, фарбу) bgehen* vi (s), bfallen* vi (s) (адваліцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кабI злучн.

1. (пасля дзеясловаў жадання, пабуджэння) dass (перадаецца тс. праз канструкцыю inf + zu);

я хачу, каб ён прыйшо́ў ich will, dass er kommt;

2. (для таго, каб) damt, um … zu;

каб вы не забыліся damt Sie nicht vergssen;

заме́ст таго́, каб n(statt) (zu + inf)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уе́хаць разм.

1. infahren* vi (s); hininfahren* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herinfahren* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hininreiten* vi (s) (вярхом);

уе́хаць у двор in den Hof infahren*;

2. (пасяліцца) inziehen* vi (s);

уе́хаць у кватэ́ру in ine Whnung inziehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Гальні́к ’дзяркач’ (Нас., Бяльк.). Відавочна, таго ж паходжання, што і гале́нь ’тс’ (гл.), г. зн. звязана са словам голы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Гарні́за ’ўзор у шалёўцы’ (Сцяшк.). Таго ж паходжання, што і гарніз, карніз (да апошняга гл. апісанне семантыкі ў Сцяшк.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сверса́дла (сверса́дло) ‘люстэрка’ (Сл. Брэс.). З польск. zwierciadło ‘тс’, параўн. укр. свіча́до ‘тс’ таго ж паходжання (ЕСУМ, 5, 198).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ву́сцянак ’затычка’ (Мат. Гом.). Няясна, магчыма, да ву́сце ’адтуліна’ (з пераносам значэння з таго, што затыкаюць, на тое, чым затыкаюць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

здаро́ўе, -я, н.

1. Правільная, нармальная дзейнасць арганізма.

Берагчы з.

Адбіцца на здароўі.

Стан здароўя.

2. Той або іншы стан арганізма.

Моцнае, слабае з.

Як з.? За ваша з. (зварот да таго, за каго паднімаюць тост). На з. (выраз добрага пажадання ў знач. калі ласка).

|| памянш.ласк. здаро́ўечка, -а, н.

Добрага Вам здароўечка (пажаданне пры развітанні або прывітанне пры сустрэчы).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абялі́ць, абялю́, абе́ліш, абе́ліць; абе́лены; зак., каго-што.

1. Зрабіць белым.

А. дрэвы ў садзе.

2. Зняць скуру з забітай жывёліны (разм.).

А. барана.

3. Зняць кару з дрэва.

А. ліпу.

4. перан. Апраўдаць каго-н., зняць падазрэнне з каго-н.

Цяжка а. таго, хто сам сябе ачарніў.

|| незак. абе́льваць, -аю, -аеш, -ае і абяля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е (да 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)