чалаве́ чнасць , ‑і, ж.
Уласцівасць чалавечнага; гуманнасць, чалавекалюбства. У чулых, клапатлівых адносінах да людзей, асабліва да дзяцей, праяўляўся вялікі гуманізм, вялікая чалавечнасць Уладзіміра Ільіча. «Полымя» .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пясту́ к ’вялікі палец’ (Стан. ), параўн. укр. пʼясту́ к ’кулак’. Хутчэй за ўсё, да пяць ’расцягваць, напінаць’ (гл.) у сувязі з вымярэннем, пры якім выцягнуты вялікі палец утварае пядзю (гл. пядзя ); параўн. ЕСУМ , 4, 651.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
жаль , -ю, м.
1. Пачуццё спагады, жаласці, выкліканае чыім-н. няшчасцем, пакутай.
Не ведаць жалю.
2. Пачуццё горычы, смутку з прычыны страты каго-, чаго-н.
Мацярынскі ж.
3. Засмучэнне, шкадаванне.
Гаварыць з жалем аб здарэнні.
◊
На (вялікі ) жаль (у знач. пабочн. сл. ) — ужыв. , каб выказаць шкадаванне з прычыны чаго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
во́ зера , -а, мн. і (з ліч. 2, 3, 4 ) во́ зеры, азёр і -аў, н.
Замкнуты ў берагах вялікі натуральны вадаём.
Лясное в.
|| памянш. азярцо́ , -а́ , мн. е́ рцы і (з ліч. 2, 3, 4 ) азярцы́ , азе́ рцаў, н. і азярко́ , -а́ , мн. і́ , азярко́ ў, н.
|| прым. азёрны , -ая, -ае.
Полаччына — а. край.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
арыгіна́ л , -а, мн. м.
1. Тое, што з’яўляецца прадметам узнаўлення, капіравання, аўтэнтык.
Зверыць з арыгіналам.
Чытаць у арыгінале.
А. артыкула (рукапіс, з якога робіцца набор).
2. Непадобны да іншых, своеасаблівы чалавек, дзівак (разм. ).
Ён вялікі а.
|| ж. арыгіна́ лка , -і, Д М мн. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аб’ём , -у, мн. м.
1. Велічыня чаго-н. , выражаная ў кубічных адзінках (у даўжыню, вышыню і шырыню).
А. памяшкання.
2. перан. -н. з пункту гледжання памераў, саставу.
Вялікі а. работы.
А. ведаў.
|| прым. аб’ёмны , -ая, -ае (да 1 знач. ).
|| наз. аб’ёмнасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шта́ нга , -і, Д М мн. і -аў, ж.
1. Вялікі металічны стрыжань як частка інструмента, механізма і пад.
Буравая ш.
2. Спартыўны снарад — металічны стрыжань, на канцах якога прымацоўваюцца цяжкія здымныя дыскі.
Займацца штангай.
3. Перакладзіна, брус футбольных і хакейных варот.
|| прым. шта́ нгавы , -ая, -ае (да 1 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
на́ гель
(ням. Nagel = цвік)
вялікі металічны або драўляны стрыжань, які выкарыстоўваецца для мацавання драўляных канструкцый.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
lazybones
[ˈleɪziboʊnz]
n. , informal
вялі́ кі гульта́ й -я́ m. а́ к -а́ m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
horror
[ˈhɔrər]
n.
1) вялі́ кі страх, жах -у m.
2) агі́ да
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)