Verbum

перакваліфікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак. і незак., каго.

Даць (даваць) каму‑н. новую кваліфікацыю. прафесію.

перападрыхтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.

Падрыхтаваць нанава, іначай (з мэтай удасканалення). Перападрыхтаваць настаўнікаў.

перапахава́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Выкапаўшы са старой магілы, пахаваць на новым месцы.

перапужа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Моцна спужаць, напужаць; перапалохаць. — Ціха ты! Дзяцей перапужаеш! Васілевіч.

перарэгістрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Зарэгістраваць нанава, яшчэ раз. Перарэгістраваць усіх чытачоў бібліятэкі.

перасялі́ць, ‑сялю, ‑селіш, ‑селіць; зак., каго-што.

Пасяліць у другім месцы. Перасяліць у новы дом.

пераштурхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.

Штуршком перамясціць цераз што‑н. або куды‑н.

по́чут, ‑у, м.

У выразе: і почуту няма — нічога не чуваць (пра каго‑, што‑н.).

праклеймава́ць, ‑кляймую, ‑кляймуеш, ‑кляймуе; зак., каго-што.

Паставіць клеймы на кім‑, чым‑н. Праклеймаваць тавары.

пралюля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Разм. Люляць некаторы час. Пралюляць дзіця ўвесь вечар.