зно́сіны, ‑сін;
1. Узаемныя адносіны, дзелавая, сяброўская сувязь.
2. Сродкі перамяшчэння, сувязі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зно́сіны, ‑сін;
1. Узаемныя адносіны, дзелавая, сяброўская сувязь.
2. Сродкі перамяшчэння, сувязі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Стоп — ужываецца як каманда ў значэнні ‘стой, спыніся!’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адамсі́т
[ад
атрутнае рэчыва, якое раздражняльна дзейнічае на верхнія дыхальныя
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аналіза́тар, ‑а,
1. Прылада, пры дапамозе якой робіцца аналіз складаных рэчываў, з’яў і пад.
2. Сукупнасць органаў (органы пачуццяў, нервовыя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пры́ма ’падмурак; першае звяно зруба’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АСПІРА́ЦЫЯ (ад
2) Адсмоктванне шпрыцам або іншай прыладай вадкасці ці паветра з поласці цела, сустава, нацёкавага гнайніка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НЕСУПЯРЭ́ЧЛІВАСЦЬ,
лагічны крытэрый карэктнасці (правільнасці) некаторага сцвярджэння, разважання або іх сукупнасці (тэорыі). Н. злічэння азначае лагічную магчымасць яго інтэрпрэтацыі і з’яўляецца неабходнай умовай яго практычнай рэалізацыі. Трактоўка паняцця «Н.» і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РАДЫЯ́НТ [ад
пункт нябеснай сферы, з якога быццам бы выходзяць (з прычыны перспектывы) бачныя
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
партыза́н, ‑а,
Удзельнік узброенай барацьбы, якая вядзецца атрадамі народных мас на акупіраванай тэрыторыі.
[Фр. partisan.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Малахол ’дзівак, дурнаваты’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)