фетышы́зм

(фр. fétichisme, ад парт. feitiço = чары)

1) рэлігійнае пакланенне матэрыяльным прадметам (фетышам);

2) перан. сляпое пакланенне чаму-н.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

enchantment

[ɪnˈtʃæntmənt]

n.

1) зачарава́ньне, зачаро́ўваньне

2) ча́ры pl. only, чарадзе́йства, чараўні́цтва n.

3) захапле́ньне n., зачарава́насьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ма́гія, ‑і, ж.

1. Сукупнасць прыёмаў, здольных, паводле забабонных уяўленняў, выклікаць звышнатуральныя з’явы; чараўніцтва, чары.

2. перан.; чаго. Вялікая сіла ўздзеяння на каго‑н. Магіл мастацкага слова. □ Я зноў зялёнай магіі дарог Душою падарожніка прадаўся. Бураўкін.

•••

Белая магія — паводле сярэдневяковых забабонных уяўленняў — чараўніцтва пры дапамозе нябесных сіл.

Чорная магія — паводле сярэдневяковых забабонных уяўленняў — чараўніцтва пры дапамозе пякельных сіл.

[Лац. magia ад грэч. magéia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gusła

ж.

1. чары, заклёны;

2. забабоны, прымхі;

wierzyć w gusła — верыць у забабоны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

spell​2 [spel] n.

1. замо́ва, закліна́нне;

bind a person by a spell падпарадко́ўваць сабе́ чалаве́ка замо́вамі

2. ча́ры;

under a spell зачарава́ны, ачарава́ны

♦

cast a spell over smb. зачаро́ўваць каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВАЛЕРЫ́ ((Valéry) Поль) (30.10.1871, г. Сет, Францыя — 20.7.1945),

французскі пісьменнік. Чл. Франц. акадэміі (1925). Аўтар паэм «Юная Парка» (1917), «Марскі могільнік» (1920), «Мой Фауст» (не скончана, 1941), паэт. зб-каў «Альбом старых вершаў» (1920), «Чары» (1922), драмы «Амфіён» (паст. 1931), літ.-філас. трактатаў «Вечар з панам Тэстам» (1896), «Ліст пані Эмілі Тэст» (1924), эсэ «Уводзіны ў сістэму Леанарда да Вінчы» (1895), «Становішча Бадлера» (1924), «Я часам гаварыў Стэфану Малармэ...» (1931), «Віктор Гюго...» (1935), «Усеагульнае вызначэнне мастацтва» (1935), «Паэзія і абстрактная думка» (1939), «Сшыткі» (т. 1—29, 1894—1945; выд. 1957—61), «Паэтычныя ўспаміны» (выд. 1947). Паэзіі Валеры ўласцівыя філас.-інтэлектуальная глыбіня, насычанасць міфалагічнай сімволікай, ускладненасць сінтаксісу, моўныя навацыі.

Тв.:

Рус. пер. — Избранное. М., 1936;

Об искусстве. М., 1976.

Літ.:

Балашова Т.В. Французская поэзия XX века. М., 1982.

Е.А.Лявонава.

т. 3, с. 480

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

bedevil

[bɪˈdevəl]

v.t. -il(l)ed, -il(l)ing

1) заму́чваць, мо́цна дакуча́ць, назаля́ць

2) зусі́м зьбіва́ць з панталы́ку

3) зачаро́ўваць, кі́даць ча́ры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

феты́ш

(фр. fétiche, ад парт. feitiço = чары)

1) прадмет, які, паводле ўяўленняў вернікаў, надзелены звышнатуральнай сілай і служыць аб’ектам рэлігійнага культу;

2) перан. аб’ект сляпога пакланення.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

charm

[tʃɑ:rm]

1.

n.

1) чаро́ўнасьць, прыва́бнасьць f., шарм -у m.; уце́хі pl.

charms of country life — прыва́бнасьць жыцьця́ на вёсцы

2) гра́цыя, прые́мнасьць f.

3) мініяту́рная падве́сачка (на бранзале́це)

4)

а) ча́ры pl., замо́вы pl. (знаха́рскія)

б) амуле́т -а m.

2.

v.

1) чарава́ць; захапля́ць, прына́джваць

2) зачаро́ўваць, кі́даць ча́ры, вядзьма́рыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bewitchment

[bɪˈwɪtʃmənt]

n.

1) ча́ры pl. only; чараўні́цтва n.

2) зачарава́ньне, ачарава́ньне n.

3) чаро́ўнасьць f.

the bewitchment of the midnight hour — чаро́ўнасьць паўно́чнае пары́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)