адрабі́ць сов.

1. в разн. знач. отрабо́тать;

а. ава́нс — отрабо́тать ава́нс;

а. сем гадзі́н — отрабо́тать семь часо́в;

2. (колдовство, чары) снять

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Любяса ’празмернае, высушваючае каханне’ (усх.-бел., КЭС), смал. любя́са ’чары’, кастр. любя́ся ’з любоўю, любячы’. Рэгіяналізм. Уяўляе сабой вельмі старое ўтварэнне ад lʼubъ з суфіксам ‑es‑, як lʼutese ’празмерная, цяжкая праца’ < lʼutъ ’вялізныя пакуты, цярпенне’ (Слаўскі, SP, 2, 29–31).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

фетышы́зм

(фр. fétichisme, ад парт. feitiço = чары)

1) рэлігійнае пакланенне матэрыяльным прадметам (фетышам);

2) перан. сляпое пакланенне чаму-н.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

enchantment

[ɪnˈtʃæntmənt]

n.

1) зачарава́ньне, зачаро́ўваньне

2) ча́ры pl. only, чарадзе́йства, чараўні́цтва n.

3) захапле́ньне n., зачарава́насьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ма́гія, ‑і, ж.

1. Сукупнасць прыёмаў, здольных, паводле забабонных уяўленняў, выклікаць звышнатуральныя з’явы; чараўніцтва, чары.

2. перан.; чаго. Вялікая сіла ўздзеяння на каго‑н. Магіл мастацкага слова. □ Я зноў зялёнай магіі дарог Душою падарожніка прадаўся. Бураўкін.

•••

Белая магія — паводле сярэдневяковых забабонных уяўленняў — чараўніцтва пры дапамозе нябесных сіл.

Чорная магія — паводле сярэдневяковых забабонных уяўленняў — чараўніцтва пры дапамозе пякельных сіл.

[Лац. magia ад грэч. magéia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gusła

ж.

1. чары, заклёны;

2. забабоны, прымхі;

wierzyć w gusła — верыць у забабоны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

spell​2 [spel] n.

1. замо́ва, закліна́нне;

bind a person by a spell падпарадко́ўваць сабе́ чалаве́ка замо́вамі

2. ча́ры;

under a spell зачарава́ны, ачарава́ны

♦

cast a spell over smb. зачаро́ўваць каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bedevil

[bɪˈdevəl]

v.t. -il(l)ed, -il(l)ing

1) заму́чваць, мо́цна дакуча́ць, назаля́ць

2) зусі́м зьбіва́ць з панталы́ку

3) зачаро́ўваць, кі́даць ча́ры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

феты́ш

(фр. fétiche, ад парт. feitiço = чары)

1) прадмет, які, паводле ўяўленняў вернікаў, надзелены звышнатуральнай сілай і служыць аб’ектам рэлігійнага культу;

2) перан. аб’ект сляпога пакланення.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

charm

[tʃɑ:rm]

1.

n.

1) чаро́ўнасьць, прыва́бнасьць f., шарм -у m.; уце́хі pl.

charms of country life — прыва́бнасьць жыцьця́ на вёсцы

2) гра́цыя, прые́мнасьць f.

3) мініяту́рная падве́сачка (на бранзале́це)

4)

а) ча́ры pl., замо́вы pl. (знаха́рскія)

б) амуле́т -а m.

2.

v.

1) чарава́ць; захапля́ць, прына́джваць

2) зачаро́ўваць, кі́даць ча́ры, вядзьма́рыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)