бяссі́льны, -ая, -ае.

1. Які не мае фізічных сіл, слабы.

Б. хворы.

2. Няздольны што-н. зрабіць; бездапаможны.

Медыцына тут бяссільная дапамагчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

псіх, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Псіхічна неўраўнаважаны або псіхічна хворы чалавек.

|| ж. псіхі́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

катале́птык, ‑а, м.

Чалавек, хворы на каталепсію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манама́н, ‑а, м.

Чалавек, хворы на манаманію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гіпато́нік, ‑а, м.

Разм. Хворы на гіпатанію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астма́тык, ‑а, м.

Разм. Хворы на астму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэўма́тык, ‑а, м.

Разм. Хворы на рэўматызм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыстро́фік, ‑а, м.

Разм. Хворы на дыстрафію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыябе́тык, ‑а, м.

Разм. Хворы на дыябет.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пада́грык, ‑а, м.

Разм. Хворы на падагру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)