inlay

1. [ɪnˈleɪ]

v., -laid, -laying

1) уклада́ць, устаўля́ць

2) інкрустава́ць

2. [ˈɪnleɪ]

n.

1) інкруста́цыя f.

2) уста́ўлены а́ркуш або́ малю́нак у кні́гу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

introduce

[,ɪntrəˈdu:s]

v.t.

1) уво́дзіць; устаўля́ць, усо́ўваць

2) прадстаўля́ць

Allow me to introduce myself — Дазво́льце прадста́віцца

3) знаёміць

4) уно́сіць, падава́ць (для разгля́ду)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

plug2 [plʌg] v.

1. (up) затыка́ць, закарко́ўваць, зашпунто́ўваць

2. рэкламава́ць

plug away [ˌplʌgəˈweɪ] phr. v. (at) карпе́ць

plug in [ˌplʌgˈɪn] phr. v. уключа́ць (у сетку); устаўля́ць; убудо́ўваць;

I don’t think the antenna’s plugged in right. Я мяркую, што антэна падключана няправільна.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mount2 [maʊnt] v.

1. разгарну́ць; арганізава́ць (кампанію, выставу)

2. павялі́чвацца, узраста́ць;

Mortality continues to mount. Смяротнасць працягвае ўзрастаць.

3. fml падыма́цца;

She slowly mounted the stairs. Яна павольна паднялася па сходах.

4. садзі́цца (на каня, веласіпед)

5. устаўля́ць у ра́мку (карціну, фотакартку)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

па́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Частка тонкага ствала або галіны, ачышчаная ад парасткаў. Выразаць палку. □ Неўзабаве вёскаю, пасярод вуліцы, ішоў чалавек — у лапцях, шарачковых портках і старым суконным палітоне. На плячы, на сукаватай палцы, торбачка з хлебам. Крапіва. Двое другіх калгаснікаў насыпалі сечку ў цабэркі.., нанізвалі цабэркі на доўгую тоўстую палку і неслі каровам. Колас. // Аб такім адпаведна апрацаваным прадмеце, які ўжываецца як апора пры хадзьбе або для іншых мэт. Клопікаў апранаўся ў лепшы свой пінжак, насоўваў на галаву стары, [пазелянелы] ад старасці і часу кацялок і, абапіраючыся на такую ж старую палку-крывулю,.. важна выходзіў на вуліцу. Лынькоў. Зіна палезла на палкі, вырвалася на [лыжах] наперад. Шыцік. // звычайна мн. (па́лкі, ‑лак); перан. Пра палачныя ўдары, пабоі. Свату першая чарка і першая палка. Прыказка. // перан. Пра гвалт, прымус. Вам з нараджэння невядома Нядоля палкі і ярма. Глебка.

•••

З-пад палкі — быць вымушаным, пад прымусам (рабіць, выконваць што‑н.).

Не кіем дык палкай; ці кіем ці палкай гл. кій.

Палка з двума канцамі — пра тое, што можа скончыцца і добра і дрэнна.

Перагнуць палку гл. перагнуць.

Устаўляць (ставіць) палкі ў колы гл. устаўляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

umrhmen vt

1) устаўля́ць у ра́мку, апраўля́ць; абрамля́ць (пра валасы і г.д.);

ein Trffen musiklisch ~ суправаджа́ць сустрэ́чу музы́чнымі выступле́ннямі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

inwerfen* vt

1) кі́даць (у што-н.);

Brefe ~ укіда́ць пі́сьмы (у скрынку)

2) выбіва́ць (шыбы)

3) пярэ́чыць;

Bemrkungen ~ устаўля́ць заўва́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

insert

[ɪnˈsɜ:rt]

v.t.

1) устаўля́ць

to insert a letter in a word — уста́віць лі́тару ў сло́ва

2) усо́ўваць, утыка́ць

to insert a key in a lock — усу́нуць ключ у замо́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

уста́ўка, ‑і, ДМ ‑таўцы; Р мн. ‑тавак; ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. устаўляць — уставіць (у 1 знач.).

2. Тое, што ўстаўлена. У першым выданні ўсё, што не магло быць выказана сюжэтам, пераносілася ў лірычныя ўстаўкі, пісаныя эзопаўскаю мовай. У. Калеснік. Гэта быў даволі аб’ёмісты рукапіс, два гады пісаны, перапісаны і зноў пачырканы, з устаўкамі на палях і на адвароце старонак, з табліцамі і дыяграмамі. Брыль. Насця, круглая, нізенькая, у яркім плацці, пашытым, мабыць, з адных стужак, карункаў ды ўставай, — проста нейкі стракаты клубок — падала Сяргею пульхную, з ямачкамі на запясці, руку і хмыкнула ў кулак. Хомчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Knüppel m -s, -

1) дубі́нка, кій, па́лка;

inen ~ zwschen die Bine wrfen* устаўля́ць [ста́віць] па́лкі ў ко́лы

2) ав. ру́чка, рыча́г кірава́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)