piss1 [pɪs] n. slang, taboo мача́

be on the piss BrE ужыва́ць шмат алкаго́лю;

take the piss (out of smb./smth.) BrE высме́йваць, перадра́жніваць (каго́-н./што-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

практыкава́ць

1. (ужываць) nwenden* vt, gebruchen vt;

2. (пра лекара, юрыста і г. д.) ine Prxis usüben;

ле́кар з прыва́тнай пра́ктыкай der Arzt mit igener Prxis

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

verschönen

1. vt рабі́ць прыгажэ́йшым

2. ~, sich

1) ужыва́ць касме́тыку

2) станаві́цца [рабі́цца] больш прыго́жым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gebruchen vt ужыва́ць (што-н.), карыста́цца (чым-н.);

das kann ich gut ~ гэ́та мне прыда́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

піць, п’ю, п’еш, п’е; п’ём, п’яце́, п’юць; піў, піла́, -ло́; пі; пі́ты; незак.

1. што і без дап. Глытаць вадкасць.

П. каву.

Хочацца п.

2. Тое ж пра віно, спіртныя напіткі.

П. за чыё-н. здароўе.

Пі — хоць заліся! (пра вялікую колькасць спіртных напіткаў; разм.).

3. Ужываць спіртное; п’янстваваць.

Муж не п’е і не курыць.

П. без просыпу.

Як піць даць (разм.) — напэўна, абавязкова.

|| зак. вы́піць, -п’ю, -п’еш, -п’е; -і́ты (да 1 і 2 знач.).

|| наз. піццё, -я́, н. і пітво́, -а́, н. (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ДЗЯРЖА́ЎНЫЯ ІНСПЕ́КЦЫІ,

спецыяльныя дзярж. органы, якія ажыццяўляюць функцыі нагляду і кантролю за выкананнем прадпрыемствамі, арг-цыямі, установамі, службовымі асобамі і грамадзянамі пэўных правіл, устаноўленых прававымі актамі: санітарных, ветэрынарных, проціпажарных, правіл гандлю, рыбнай лоўлі, руху аўтамотатранспарту, тэхнікі бяспекі і да т.п. У Рэспубліцы Беларусь Дз.і. з’яўляюцца самаст. сістэмамі органаў або ўключаюцца ў сістэму мін-ва ці дзярж. к-та (напр., гандл. інспекцыя, дзярж. аўтаінспекцыя і інш.). Кантрольныя і наглядальныя паўнамоцтвы Дз.і. пашыраюцца на ўсе прадпрыемствы, установы і арг-цыі, незалежна ад іх ведамаснай падначаленасці. Службовыя асобы Дз.і. правамоцныя наведваць аб’екты, якія кантралююць, патрабаваць прад’яўлення неабходных дакументаў, праводзіць праверкі, ужываць у неабходных выпадках меры адм. ўздзеяння (забараніць або абмежаваць эксплуатацыю аб’екта, прыпыніць работы, адхіліць асобу ад работы, накласці штраф, вынесці папярэджанне і г.д.). На Беларусі дзейнічаюць Дз.і.: у галіне выкарыстання паліўна-энергет. і інш. матэрыяльных рэсурсаў; у галіне фінансаў, буд-ва, гандлю, санітарыі, стандартызацыі, па ахове нетраў, каранціне раслін, якасці прадукцыі, па котланаглядзе, рыбаахове, прабірным наглядзе і інш. У функцыі тэхн. і сан. Дз.і. уваходзіць таксама выдача дазволаў на пуск у эксплуатацыю прамысл. прадпрыемстваў. іх цэхаў і інш. аб’ектаў.

Разам з Дз.і. дзейнічаюць тэхн. інспекцыі працы і прававая інспекцыя працы прафсаюзаў, на якіх ускладзены кантроль за выкананнем заканадаўства аб працы і правіл па ахове працы і тэхнікі бяспекі.

т. 6, с. 159

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ужыва́цца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да ужыцца.

ужыва́цца 2, ‑аецца; незак.

1. Выкарыстоўвацца, прымяняцца. Ад батарэйкі, якая ўжываецца да кішэннага ліхтарыка, ішлі два ізаляваныя дроцікі, адзін — плюс, а другі — мінус. Карпюк. Шырока ўжываліся на Беларусі разнастайныя пасткі. «Помнікі». // Выкарыстоўвацца на пісьме, у мове, абыходжанні і пад. Выражаючы няпэўную множцасць, зборныя назоўнікі ўжываюцца звычайна толькі ў форме адзіночнага ліку. Граматыка.

2. Зал. да ужываць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

posługiwać się

незак.

1. kim выкарыстоўваць каго; карыстацца чыімі паслугамі;

2. czym карыстацца чым; ужываць што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

strong-arm

[ˈstrɔŋɑ:rm]

1.

adj., informal

які́ ўжыва́е сі́лу або́ гва́лт, сілавы́

strong-arm methods — сілавы́я мэ́тады

2.

v.t.

ужыва́ць сі́лу або́ гва́лт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

use2 [ju:z] v.

1. выкарысто́ўваць; карыста́цца; ужыва́ць;

May I use your name as a reference? Ці магу я спаслацца на вас?

2. абыхо́дзіцца (з кім-н.), ста́віцца (да каго-н.)

use your head паду́май

use up [ˌju:zˈʌp] phr. v. скарыста́ць, патра́ціць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)