завы́ць сов. завы́ть, взвыть;

дзе́сьці ~вы́ў саба́ка — где́-то завы́ла соба́ка;

ы́ла сірэ́на — завы́ла сире́на;

з. ад бо́лю — завы́ть (взвыть) от бо́ли;

во́ўкам з. — во́лком завы́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ліза́ць несов., прям., перен. лиза́ть;

саба́ка ліза́ў ру́кі хло́пчыкасоба́ка лиза́ла ру́ки ма́льчика;

языкі́ по́лымя ліза́лі сце́ны — языки́ пла́мени лиза́ли сте́ны;

л. пя́ткіпрезр. лиза́ть пя́тки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Loro mandendo discit canis corium universum mandere

Грызучы рамень, сабака вучыцца грызці ўсю шкуру.

Грызя ремень, собака учится грызть всю шкуру.

Гл.: Parva...

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

прабраха́ць сов.

1. в разн. знач. прола́ять;

п. не́калькі разо́ў — прола́ять не́сколько раз;

саба́ка ~ха́ў усю́ ночсоба́ка прола́яла всю ночь;

2. перен., груб. проболта́ть, прочеса́ть языко́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сбежа́ть сов.

1. збе́гчы; (о воде — ещё) сцячы́;

сбежа́ть с горы́ збе́гчы з гары́;

улы́бка сбежа́ла с его́ лица́ перен. усме́шка збе́гла з яго́ тва́ру;

3. (удрать) збе́гчы, уцячы́;

соба́ка сбежа́ла саба́ка збег (уцёк);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бурча́ць несов.

1. рыча́ть, ворча́ть, урча́ть;

саба́ка ~чы́цьсоба́ка рычи́т (ворчи́т, урчи́т);

2. разг., неодобр. (сердито бормотать) ворча́ть, бурча́ть, брюзжа́ть;

3. безл. бурча́ть, урча́ть;

у жываце́ — ~чы́ць в животе́ бурчи́т (урчи́т)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цяць сов.

1. уда́рить; хлестну́ть;

2. укуси́ть, хвати́ть;

саба́ка мо́цна цяў за нагу́соба́ка си́льно укуси́ла (хвати́ла) за́ ногу;

3. (чем-л. острым) резану́ть, рубану́ть; хвати́ть;

ц. сяке́рай — рубану́ть (хвати́ть) топоро́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

накі́нуцца сов., в разн. знач. набро́ситься, наки́нуться; (перен. — ещё) обру́шиться;

саба́ка ~нуўся на незнаёмцасоба́ка набро́силась (наки́нулась) на незнако́мца;

н. на яду́ — набро́ситься (наки́нуться) на еду́;

н. з пыта́ннямі — набро́ситься (наки́нуться) с вопро́сами

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Aedis apud postes canis est magis acer (asper) in hospes

Каля вушака сабака мацней брэша на чужых людзей.

У дверного косяка собака сильнее лает на чужих людей.

бел. На сваім падвор’і і сабака пан. На сваім падворку і сабака адважнейшы. І певень на сваім сметніку гаспадар. Кожны кулік на сваім полі вялік.

рус. На своей улочке храбра и курочка. Всяк петух смел на своей навозной куче. На своём пепелище и курица бьёт, а петух никому спуску не даёт. Всяк в своём доме хозяин. Всяк кулик на своём болоте велик. В своём гнезде и ворона коршуну глаз выклюет.

фр. Tout chien est lion dans sa maison (В своём доме всякая собака ‒ лев).

англ. Every cock is proud on his own dunghill (Каждый петух важен на своей навозной куче).

нем. Der Hahn ist König auf seinem Mist (Петух ‒ король на своей навозной куче).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

дваро́вы

1. (относящийся ко двору) дворо́вый;

д. саба́ка — дворо́вая соба́ка;

2. (относящийся к усадьбе) уса́дебный; поме́стный;

~выя пабудо́вы — уса́дебные постро́йки;

3. ист. (принадлежащий к дворне) дворо́вый;

д. чалаве́к — дворо́вый челове́к;

4. в знач. сущ., ист. дворо́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)