Ábsprung m -(e)s, -sprünge

1) скачо́к, саско́кванне

2) перан. адхіле́нне, адыхо́д

3) спарт. штуршо́к; скачо́к;

der ~ mit dem Fállschirm скачо́к з парашу́там

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Паскок ’хуткі бег сабакі’ (Інстр. II), ’скачок на месцы’ (ТСБМ). Да па‑ і скака́ць (гл.). Параўн. польск. poskocz ’назва сабакі’, poskok ’падскок, скокі’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

hop​2 [hɒp] n.

1. скачо́к, падско́к, падско́кванне

2. infml, dated танцу́лькі, вечары́на, ско́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bound​1 [baʊnd] n. fml высо́кі або́ до́ўгі скачо́к;

with one bound адны́м скачко́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВАЛЮКЕ́ВІЧ (Генадзь Іванавіч) (н. 1.6.1958, в. Ліпск Ляхавіцкага р-на Брэсцкай вобл.),

бел. спартсмен (лёгкая атлетыка — трайны скачок). Майстар спорту СССР міжнар. класа (1978). Скончыў Бел. ін-т фіз. культуры (1980). Чэмпіён Еўропы ў закрытым памяшканні (1979) і сярод юніёраў (1977), Спартакіяды народаў СССР (1979). Пераможца і прызёр міжнар. спаборніцтваў. Лепшы вынік — 17,29 м (1979, вышэйшае сусв. дасягненне для залаў).

т. 3, с. 495

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

затяжно́й зацяжны́; (требующий много времени, медлительный — ещё) мару́дны, паво́льны;

затяжно́й прыжо́к ав. зацяжны́ скачо́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парашю́тный парашу́тны;

парашю́тный прыжо́к парашу́тны скачо́к;

парашю́тный деса́нт парашу́тны дэса́нт;

парашю́тная вы́шка парашу́тная вы́шка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбе́г разбе́г, -гу м., разго́н, -ну м.;

прыжо́к с разбе́га скачо́к з разбе́гу (разго́ну).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Kaprióle f -, -n

1) скачо́к, скачо́к на ме́сцы (верхавая язда)

2) дзіва́цтва, капрыз; недарэ́чная вы́хадка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

алю́р

(фр. allure)

віды руху каня (хада, рысь, інахадзь, галоп, скачок).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)