Verbum

ме́чаны, -ая, -ае.

Які мае на сабе нейкую метку, знак.

Мечаныя гусі.

Мечаная бялізна.

нафтано́сны, -ая, -ае.

Які змяшчае ў сабе нафту.

Нафтаносныя пласты.

|| наз. нафтано́снасць, -і, ж.

пасудзі́ць, -уджу́, -у́дзіш, -у́дзіць; зак.

1. каго. Засудзіць усіх, многіх.

Усіх злачынцаў пасудзілі.

2. заг. пасудзі́(це). Ужыв. ў знач.: падумай(це), уяві(це) сабе.

Пасудзі сабе, ці можна так рабіць.

3. Пагаварыць, папляткарыць некаторы час (разм.).

тлумача́льны, -ая, -ае.

Які заключае ў сабе тлумачэнне, трактоўку чаго-н.

Т. слоўнік беларускай мовы.

прыпу́дрыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак. (разм.).

Злёгку напудрыць сабе твар.

|| незак. прыпу́дрывацца, -аюся, -аешся, -аецца.

бяспры́кладны, -ая, -ае.

Які не мае сабе роўнага; выключны.

Б. подзвіг.

|| наз. бяспры́кладнасць, -і, ж.

вапня́к, -у́, м.

Асадкавая горная парода, якая мае ў сабе вапну.

|| прым. вапняко́вы, -ая, -ае.

аўтабіяграфі́чны, -ая, -ае.

Які змяшчае ў сабе элементы аўтабіяграфіі.

А. раман.

|| наз. аўтабіяграфі́чнасць, -і, ж.

абра́злівы, -ая, -ае.

Такі, які нясе ў сабе абразу.

Абразлівыя словы.

|| наз. абра́злівасць, -і, ж.

аднаскладо́вы, -ая, -ае.

Які змяшчае ў сабе адзін склад.

Аднаскладовае слова.

|| наз. аднаскладо́васць, -і, ж.