Пары́раваць ’адбіць (адбіваць) удар; першапачаткова — у фехтаванні’ (ТСБМ). З рус. пари́ровать ’тс’ < ням. parieren ’тс’ ад лац. parāre ’рыхтаваць’ (параўн. Фасмер, 3, 207).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прышыкава́ць ’падрыхтаваць’ (Мат. Гом.; іўеў., Сл. ПЗБ), прышыховаты ’тс’ (драг., Сл. ПЗБ), прышыкаваны ’падрыхтаваны, згатаваны’ (Мат. Гом.), прышыхоўваць ’рыхтаваць’ (ТС). Гл. шыкаваць, шыкаваць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

áufbereiten vt

1) горн., тэх. абагача́ць

2) рыхтава́ць

3) загатаўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

precondition

[,pri:kənˈdɪʃən]

1.

n.

перадумо́ва f., папярэ́дняя ўмо́ва

2.

v.

рыхтава́ць або́ абумо́ўліваць напе́рад, перадумо́ўліваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

equip [ɪˈkwɪp] v.

1. (with, for) забяспе́чваць; абсталёўваць

2. (for) рыхтава́ць;

He is well equipped for the job. Ён добра падрыхтаваны для гэтай працы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

prepare [prɪˈpeə] v.

1. рыхтава́ць; рыхтава́цца; падрыхто́ўваць; падрыхто́ўвацца, рабі́ць;

prepare a lesson рыхтава́цца да ўро́ка;

She was preparing breakfast in the kitchen. Яна гатавала снеданне на кухні.

2. рабі́ць ле́кі

♦

prepare the ground (for smth.) рыхтава́ць гле́бу (для чаго́-н.);

The ministers prepared the ground for the negotiations. Міністры падрыхтавалі глебу для перагавораў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Сураджа́ць ’збіраць, рыхтаваць (у дарогу)’ (віц., Рам.; Нар. Гом., Ян.), суріджа́ць ’тс’ (Бяльк.), сураджа́ннік ’той, хто збірае, рыхтуе’, сураджа́цца ’збірацца, рыхтавацца’ (Гарэц.). Да рад, радзіць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

szykować

szyk|ować

незак. рыхтаваць;

coś się ~uje разм. нешта рыхтуецца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Schúlarbeit f -, -n уро́к (зададзены на дом);

~en máchen рыхтава́ць уро́кі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

стро́іць¹, стро́ю, стро́іш, стро́іць; строй; незак., што.

1. Наладжваць, рыхтаваць да чаго-н. (разм.).

С. касу.

С. цымбалы.

2. У думках планаваць, намячаць (планы і пад.).

С. праекты.

3. У спалучэнні з некаторымі назоўнікамі ўтварае спалучэнне са значэннем дзеяння ў залежнасці ад сэнсу назоўніка (разм.).

С. грымасы.

◊

Строіць вочкі — какетліва паглядаць на каго-н.

Строіць дурня з каго — выстаўляць каго-н. дурнем.

|| зак. састро́іць, -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены (да 1 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)