Спец. Прыгатаванне шкляное масы шляхам плаўлення кварцавага пяску з дабаўленнем некаторых іншых рэчываў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
quicksand
[ˈkwɪksænd]
n.
1) плыву́н -а́m., зыбу́чы пясо́к
2) абша́р тако́га пяску́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
пясо́км. Sand m -(e)s, -e;
цукро́вы пясо́к Stréuzucker m -s;
◊
будава́ць на пяску́ auf Sand báuen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
А́БЭ КО́БА (сапр.Кіміфуса; н. 7.3.1924, Токіо),
японскі пісьменнік. Вядомасць Абэ Коба прынеслі раманы-прытчы «Жанчына ў пяску» (1962), «Чужы твар» (1964), «Спаленая карта» (1967), «Чалавек-скрынка» (1973), «Тайнае спатканне» (1977), «Каўчэг «Сакура» (1984) і інш., гратэскава-фантаст. п’есы «Паляванне на рабоў» (1955), «Прывіды сярод нас» (1958), «Сказанне пра веліканаў» (1960), «Крэпасць» (1962), «Мужчына, які ператварыўся ў дубінку» (1969) і інш. У цэнтры твораў Абэ Коба маральна-філас. праблемы, трагедыя адзіноцтва ў сучасным свеце, працэс адчужэння асобы, матывы безвыходнасці. Аўтар аповесці «Сцяна. Злачынства S. Карума» (1951; літ. прэмія Акутагавы).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пескавы́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да пяску. На гэтых пескавых прасторах, сярод рэдзенькае збажыны сям-там тырчаць купчастыя.. сосны.Сташэўскі.// З пяску; пясчаны. Пескавы насып. □ [Уладзік] ідзе не спяшаючыся, лёгка ступаючы па пескавой дарозе.Крапіва.З берага з разгону ўрэзваецца ў раку пескавая каса.Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пескажы́л, ‑а, м.
Чарвяк, які жыве ў прыбярэжным марскім пяску, іле і служыць прынадай пры лоўлі рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падвалі́ць, -алю́, -а́ліш, -а́ліць; -а́лены; зак.
1.што і чаго. Падсыпаць вялікую колькасць чаго-н.
П. воз пяску пад прызбу.
2.безас., каго-чаго. Прыбавіцца яшчэ, у дадатак да таго, што ёсць (разм.).
Народу падваліла.
За ноч падваліла снегу.
|| незак.падва́льваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
bury[ˈberi]v.
1. хава́ць (мёртвага)
2. зако́пваць, хава́ць (у снезе, пяскуі да т.п.)
3. хава́ць; хава́цца
♦
be buried in thought паглы́біцца ў ро́здум
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бето́н, ‑у, м.
Будаўнічы матэрыял, атрыманы з зацвярдзелай сумесі пяску, шчэбеню, гравію і пад. з цэментам і вадою.
[Фр. béton.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мелізна́,
Разм. Узвышэнне дна (у моры, рэчцы, возеры), утворанае звычайна наносам пяску, галькі і небяспечнае для суднаходства; мель.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
