Тра́хлы ‘трухлявы’ (Мат. Гом.). Мажліва, кантамінацыя тру́хлы і дра́хлы (гл.), параўн. рус.-ц.-слав. друхлый ‘прыгнечаны’, звязанае чаргаваннем з дряхлый ‘стары, трухлявы’ (Фасмер, 1, 544). Магчыма аддаленая сувязь з літ. trèšti ‘псавацца, гніць, трухлявець, рабіцца мяккім’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

corrupt​2 [kəˈrʌpt] v.

1. псава́ць; псава́цца; разбэ́шчваць; разбэ́шчвацца;

corrupt the character псава́ць хара́ктар;

It is claimed that television corrupts. Існуе думка, што тэлебачанне разбэшчвае.

2. падкупля́ць, дава́ць ха́бар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

душо́к, ‑шка, м.

1. Спец. Слабы, ледзь улоўны пах ад чаго‑н. Яшчэ і цяпер адчуваўся тут душок дзёгцю і тарпатыны. Колас. // Разм. Непрыемны пах ад чаго‑н., што пачынае псавацца, загніваць. Мяса з душком.

2. перан. Іран. Ледзь прыкметнае праяўленне схільнасці да чаго‑н. (у поглядах, настроях). Ліберальны душок. □ — Чакаеш, пакуль [збожжа] высыплецца? Ведаю я твой кулацкі душок! Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Мазгля́вы ’недастаткова густы, трохі рыхлы’ (Растарг.) паходзіць з рус. мозглый < мо́згнуть ’гніць, псавацца, цвісці’, промозглый ’гнілы, сыры’, якія ад мъзга (Міклашыч, 207). Сюды ж і ц.-слав. мъждивъ, измъждити ’аслабець’, рус. мозгля́к ’недалуга’ (Праабражэнскі, 1, 545; Фасмер, 2, 638).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сто́гнуць ‘выдаваць працяглыя глухія гукі’ (Нас., Байк. і Некр.): на ўси животы стогнець (Нас.). Гл. стагнаць. Сюды ж стогоне́ць ‘гудзець, аддавацца гулам’ (ТС), што можна разглядаць як другаснае пашырэнне асновы, і стогне́ць ‘дрэнна захоўвацца, псавацца’ (ТС) — магчымы ітэратыў да стагнаць з семантыкай ‘дрэнна сябе адчуваць; дрэнна пачувацца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

addle

[ˈædəl]

1.

v.t.

1) блы́таць, зьбіва́ць з панталы́ку, бянтэ́жыць

2) псава́цца, ту́хнуць (пра яйка)

2.

adj.

1) збаламу́чаны; зблы́таны

2) сапсава́ны, ту́хлы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

spoil

[spɔɪl]

1.

v.t.

1) шко́дзіць, псава́ць

2) распушча́ць; разбэ́шчваць, расьпе́шчваць (дзяце́й)

3) кра́сьці; рабава́ць

2.

v.i.

псава́цца

The fruit spoiled — Садавіна́ сапсава́лася

•

- spoils

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

цярпе́ць, -плю́, -піш, -пі́ць; -пім, церпіце́, -пя́ць; -пі; незак.

1. што і без дап. Мужна, стойка пераносіць фізічныя і маральныя пакуты.

Ц. боль.

Ц. непрыемнасці.

2. каго-што. Мірыцца з наяўнасцю каго-, чаго-н.; пагаджацца з кім-, чым-н.

Не ц. каго-небудзь.

Не ц. пярэчання.

3. што. Зносіць што-н. непрыемнае.

Ц. няўдачу.

4. ад чаго. Несці страты; атрымліваць пашкоджанні ад чаго-н., псавацца.

Пасевы церпяць ад засухі.

5. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Не патрабаваць тэрміновага выканання, хуткага рашэння.

|| зак. пацярпе́ць, -плю́, -пі́ш, -пі́ць; -пім, церпіце́, -пя́ць; -пі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

decay

[dɪˈkeɪ]

1.

v.

1) гніць; псава́цца (пра зу́бы)

2) разва́львацца

3) занепада́ць

2.

n.

1) гніцьцё, псава́ньне n.

2) занепада́ньне n., заняпа́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

shrivel

[ˈʃrɪvəl]

1.

v.t.

1) высу́шваць, змо́ршчваць; караба́ціць

2) рабі́ць бездапамо́жным або́ непрыда́тным

2.

v.i.

1) ссыха́цца; мо́ршчыцца; караба́ціцца (напр. чараві́кі)

2) псава́цца, рабі́цца непрыда́тным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)