misjudgement

[mɪsˈdʒʌdʒmənt]

n.

памылко́вая або́ несправядлі́вая ду́мка пра каго́-што; несправядлі́вы прысу́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абска́рджаны ángefochten;

прысу́д не мо́жа быць абска́рджаны gégen das Úrteil kann kéine Berufúng éingeleitet wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Fréisprechung f -, -en, Fréispruch m -(e)s, -sprüche апраўда́льны прысу́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wyrok, ~u

м.

1. юр. прысуд, прыгавор, вырак;

wyrok uniewinniający — апраўдальны прыгавор;

wyrok zaoczny — завочны прыгавор;

wyrok śmierci — смяротны прысуд;

2. перан. воля, прысуд, наканаванне;

wyrok boski — божая воля;

wyrok losu — прызначэнне лёсу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

condemnation

[,kɑ:ndəmˈneɪʃən]

n.

1) прысу́д -у m.; асуджэ́ньне n.

2) прызна́ньне непрыда́тным, зага́нным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абска́рджваць, абска́рдзіць юрыд. Beschwérde [Protést, Berufúng] éinlegen; appellíeren vi; ánfechten* vt;

абска́рджваць прысу́д gégen ein Úrteil Berufúng éinlegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Áusspruch m -(e)s, -sprüche

1) высло́ўе, выка́званне

2) юрыд. прысу́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

deliverance

[dɪˈlɪvərəns]

n.

1) вызвале́ньне, збаве́ньне, выратава́ньне n.

2) прысу́д -у m., пастано́ва f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нядо́ўга,

1. прысл. На працягу невялікага адрэзку часу, не вельмі доўга. Снег ішоў нядоўга. Прыцерушыўшы зямлю, перастаў. Мяжэвіч. Радзіліся [суддзі] нядоўга. Праз хвілін дваццаць абвясцілі прысуд. Крапіва. Ніна ведала, што Шабуня пражыве нядоўга. Мележ.

2. безас. у знач. вык. Разм. Лёгка, няцяжка. У такім віры і патануць нядоўга.

•••

Нядоўга і да граху — лёгка і скора можа здарыцца што‑н. непрыемнае, непапраўнае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Entschéidung f -, -en

1) рашэ́нне, вырашэ́нне;

éine ~ tréffen* прыма́ць рашэ́нне

2) юрыд. прысу́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)