Тэра́са ‘ўступы зямлі або прыбудова перад домам’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Ласт., Пятр.). Відаць, праз рус.терра́са ‘тс’, што, у сваю чаргу, з франц.terrasse ‘земляны насып’, звязанага з лац.terra ‘зямля’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
аванка́мера
(ад фр. avant = перад + камера)
1) прыбудова ў пярэдняй частцы водазаборнай плаціны, а таксама водны ўчастак непасрэдна перад машыннай залай электрастанцыі;
2) тое, што і фаркамера.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
праске́ній
(гр. proskenion = месца перад сцэнай)
1) драўляны фасад скены або дэкаратыўная сцяна перад ёй у старажытнагрэчаскім тэатры;
2) каменная прыбудова да скены ў тэатры эпохі элінізму.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
3. (to)прыбудо́ва; праця́г (дарогі, лініі метро і да т.п.)
4. дадатко́вы, даба́вачны ну́мар (тэлефона);
My extension (number) is 25. Мой дадатковы нумар 25.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
dependancy, dependency
[dɪˈpendənsi]
n., pl. -cies
1) край або́ тэрыто́рыя, зале́жныя ад і́ншае дзяржа́вы
2) зале́жнасьць, падпара́дкаванасьць, падле́гласьць f.
3) прыбудо́ваf., крыло́n. (буды́ніны)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Прыісто́башнік ’прыбудова да істопкі’ (Ян.), прысто́башнік, прысто́пчынік ’частка стопкі перад уваходам’ (рагач., пух., Сл. ПЗБ), прысто́пнік ’перад клеці; кладоўка’ (Ян.; люб., ЛА, 4). Ад істо́пка/сто́пка ’памяшканне для захавання агародніны і іншых прадуктаў’ (гл.) з узнаўленнем этымалагічнага ‑b‑.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
extension
[ɪkˈstenʃən]
n.
1) працягне́ньне n. (рукі́), прадаўжэ́ньне; падаўжэ́ньне, пашырэ́ньне n. (даро́гі)
2) прыбудо́ваf. (да буды́нку)
3) адтэрмінава́ньне n., адтэрміно́ўка f. (ча́су ўпла́ты)
•
- extension courses
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Прыду́рак экспр. ’прыбудова; каморка’ (брасл., Сл. ПЗБ). Суфіксальна аформленае запазычанне з літ.priedurà ’тс’, у якім корань звязаны з дзве́ры (гл.), на што таксама паказвае лакалізацыя слова. Стылістычная памета адназначна паказвае на другасную семантычную сувязь з разм. прыду́рак ’дурань’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
narożnik
м.
1. вугал, вуглавая частка; рог;
2. вуглавы (рагавы) дом; вуглавая прыбудова;
3. навугольнік
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
МІ́НСКАЯ ПЕТРАПА́ЎЛАЎСКАЯ ЦАРКВА,
помнік архітэктуры з элементамі рэнесансу ў Мінску. Пабудавана ў пач. 17 ст. разам з Мінскім Петрапаўлаўскім манастыром правасл. брацтвам на скрыжаванні вуліц Нямігі і Ракаўскай. У 1793—95 адрамантавана і перайменавана ў Кацярынінскую (вядома і пад назвай Жоўтая), У 1870—71 перабудавана (зменены завяршэнні 2 вежаў на гал. фасадзе). Перабудовы былі і ў 1-й пал. 20 ст. (зняты купал, зроблена прыбудова). Мураваная 3-нефавая 6-стаўповая базіліка з 5-граннай апсідай і 2 вежамі. Гал. фасад 3-часткавы: цэнтр.ч. завершана высокім трохвугольным франтонам, над уваходам вял. паўцыркульнае акно; 2 бакавыя ч. дэкарыраваны неглыбокімі нішамі паўцыркульнага і прамавугольнага абрысу, фланкіраваны 3-яруснымі вежамі-званіцамі, якія завершаны шлемападобнымі купаламі. Над апсідай — франтон асн. аб’ёму з люкарнай. Бакавыя фасады дэкарыраваны высокімі пілястрамі, паміж імі ў неглыбокіх нішах спараныя паўцыркульныя аконныя праёмы. Сцены завершаны тонкапрафіляваным карнізам. Побач з царквой захаваўся царк. дом 19 ст. Храм пашкоджаны ў Вял.Айч. вайну. У 1972—79 рэстаўрыраваны.
