бунт
(польск. bunt, ад ням. Bund = звязак)
1) стыхійнае паўстанне, мяцеж;
2) перан. пратэст , абурэнне;
3) уст.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
objectionable [əbˈdʒekʃənəbl] adj. fml
1. які́ выклікае пярэ́ чанні/не здавальне́ нне/пратэ́ ст ;
objectionable remarks абра́ злівыя/знява́ жлівыя заўва́ гі
2. непрые́ мны;
an objectionable smell непрые́ мны пах
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
hue [hju:] n.
1. lit. or tech. о́ лер; адце́ нне; тон; калары́ т
2. fml е́ нне, разнаві́ днасць по́ глядаў або́ ве́ раванняў;
politicians of various hues палі́ тыкі ўсі́ х масце́ й
♦
a hue and cry мо́ цны паліты́ чны пратэ́ ст ;
A new tax has raised a hue and cry among the public. Новы падатак выклікаў моцны пратэст у народа.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sprzeciw, ~u
м. пратэст , пярэчанне; супраціўленне;
złożyć sprzeciw — апратэставаць;
bez ~u — без пярэчанняў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
outcry [ˈaʊtkraɪ] n. (at/over/against) крык ро́ спачы/адча́ ю; гне́ ўны пратэ́ ст ;
The new law provoked a public outcry. Прыняцце новага закона выклікала абурэнне грамадскасці.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
про́ чкі , ‑чак; адз. няма .
Разм. Пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям’і з прычыны нязгоды, неладоў. Пайсці ў прочкі. □ [Дубяга] проста выказаў свой пратэст , абурэнне і крыўду ў форме гэтых старых традыцыйных прочак. Колас . У такія часы Есіп іншы раз успамінаў пра Анэціны прочкі. Скрыган .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэма́ рш
(фр. démarche)
дыпламатычнае выступленне ў форме ноты , мемарандума , заявы, адрасаванае ўраду якой-н. дзяржавы з мэтай выразіць пратэст , перасцярогу, дамагчыся ўступак і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
vó rbringen *
1) выка́ зваць [гавары́ ць, каза́ ць] (пратэст , скаргу
Entschú ldigungen ~ о́ сіць прабачэ́ нні
2) вы́ маніць (каго-н. адкуль-н. )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гне́ ўны , ‑ая, ‑ае.
Ахоплены гневам; раззлаваны. Такой узрушанай Зіна бачыла.. [Ганю] упершыню. Нервовую, усхваляваную, гнеўную. Грамовіч . // Гнеўны погляд. Гнеўны пратэст . □ Пачуўшы ляпанне стрэльбы, мядзведзь з гнеўным мармытаннем рынуўся на Тадэўчыка. Бядуля . // перан. Грозны, суровы. Рыбак на успененых гнеўных прасторах Плыве праз сцюдзёны туман. Хведаровіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэманстра́ цыя , -і, мн. ж.
1. Масавае шэсце для выказвання якіх-н. грамадска-палітычных настрояў.
Першамайская д.
2. Нагляднае азнаямленне з чым-н. , публічны паказ.
Д. фільма.
3. Праяўленне, сведчанне чаго-н.
Д. патрыятызму.
4. Ваенная аперацыя, якая мае на мэце адцягнуць увагу праціўніка ад месца галоўнага ўдару.
5. Дзеянне, якое падкрэслена выказвае пратэст супраць чаго-н. , нязгоду з чым-н.
Устроіць дэманстрацыю каму-н.
|| прым. дэманстрацы́ йны , -ая, -ае (да 1, 2 і 5 знач. ).
Дэманстрацыйныя табліцы.
Дэманстрацыйная зала.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)