pedestrian

[pəˈdestriən]

1.

n.

пешахо́д -а m.

2.

adj.

1) пешахо́дны (мо́сьцік); пе́шы (чалаве́к)

2) без палёту, ну́дны, неціка́вы (пра стыль)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прыслу́жнік, ‑а, м.

1. Той, хто прыслужвае; слуга, служыцель. — Як далажыць аб вас .. рэдактару? — звярнуўся да Лабановіча прыслужнік з рыжаватаю бародкаю, чалавек без усякай формы і нецікавы на выгляд. Колас. Усё гэта убранства пільнаваў касцельны прыслужнік без шапкі, з цёмнымі кругамі пад вачыма. Пестрак.

2. Разм. неадабр. Той, хто прыслужваецца перад кім‑н.; прыхільнік, памочнік у якой‑н. дрэннай справе. Царскія прыслужнікі. Фашысцкія прыслужнікі. □ Ёсць прыслужнікаў нямала, Што за долар прадаюцца І гатовы да паслуг. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

barren [ˈbærən] adj.

1. бе́дны, неўрадлі́вы;

barren land неўрадлі́вая зямля́

2. бяспло́дны;

a barren cow я́лаўка

3. неціка́вы, ну́дны; бе́дны;

a barren subject неціка́вая тэ́ма;

barren of ideas бе́дны на ідэ́і

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

barren

[ˈbærən]

adj.

1) няпло́дны, неўрадлі́вы, неўраджа́йны

2) бяспло́дны, няпло́дны; я́лавы

barren flower — пустацьве́т

3) Figur. неціка́вы, ну́дны

4) бескары́сны; дарэ́мны; непрыбытко́вы, нерэнта́бэльны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

arid

[ˈærɪd]

adj.

1) сухі́, перасо́хлы; вы́сушаны; засу́шлівы; бязво́дны, я́лавы; неўрадлі́вы

arid region — неўрадлі́вы раён

2) ну́дны, неціка́вы

an arid field of study — суха́я галі́на наву́кі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ordinary

[ˈɔrdəneri]

1.

adj.

1) звыча́йны

2) пасрэ́дны, неціка́вы

The speech was ordinary and tiresome — Прамо́ва была́ неціка́вая і ўто́мная

2.

n. out of the ordinary

незвыча́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prune

I [pru:n]

n.

1) сьлі́ва -вэнге́рка (прыда́тная для сушэ́ньня)

2) су́шаныя сьлі́вы

3) Sl. неціка́вы, дурны́ або́ непрые́мны чалаве́к

II [pru:n]

v.t.

абраза́ць галі́ны (у дрэ́вах, кусто́х)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stupid

[ˈstu:pəd]

1.

adj.

1) дурны́, бязглу́зды; тупы́

a stupid person — дурны́ чалаве́к

2) неціка́вы

a stupid book — неціка́вая кні́га

2.

n.

дурны́ -о́га m., дурна́я f.; ду́рань -ня m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drab

I [dræb]

1.

adj.

цьмяны́; манато́нны, неціка́вы

2.

n.

1) цьмя́ны бруна́тна-шэ́ры ко́лер

2) нефарбава́нае сукно́

II [dræb]

1.

n.

1) неаха́йная жанчы́на

2) Sl. прастыту́тка, шлю́ха f.

2.

v.i.

распу́сьнічаць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

бле́дны, ‑ая, ‑ае.

1. Без натуральнага румянцу; бяскроўны. Госць быў увесь бледны ад хвалявання. Бядуля. Твар.. [маці] незвычайна бледны, змораны. Якімовіч.

2. Афарбаваны ў светлы, няяркі колер. Стомленыя вочы падслепавата жмурыліся на бледную палоску блізкага світанку. Лынькоў. Кіламетры два мы плылі непраходным купчастым балотам, на якім раслі тоненькія бярозкі і бледныя асіны. Бядуля. // Слабы, няяркі. Бледнае святло фары няярка асвятляла дарогу. Краўчанка. // Які свеціць няяркім святлом. Па-асенняму бледнае сонца асвятляла вёску. Хадкевіч. Па спалавеламу небу рассыпаліся бледныя зоры. Алешка.

3. перан. Нецікавы, бедны, няяркі. Бледныя вобразы. Бледная мова. □ На бледным фоне местачковай штодзённасці праявы рыжскага рабочага жыцця выступалі багатымі яскравымі прасветамі. Гартны.

4. Як састаўная частка некаторых батанічных і інш. назваў. Бледная паганка. Бледная немач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)