чуть
1. нареч. (едва, еле) ледзь , ле́ дзьве;
чуть вспо́ мнил ледзь (ле́ дзьве) успо́ мніў;
чуть живо́ й ледзь жывы́ ;
чуть заме́ тная улы́ бка ледзь прыме́ тная ўсме́ шка;
2. нареч. (немножко) тро́ шкі, кры́ шку;
чуть поумне́ л тро́ шкі (кры́ шку) паразумне́ ў;
пи́ ща была́ чуть посо́ лена е́ жа была́ тро́ шкі (кры́ шку) пасо́ лена;
3. союз як то́ лькі, ледзь то́ лькі;
чуть кто скри́ пнет, я услы́ шу як то́ лькі хто ры́ пне, я пачу́ ю;
чуть опозда́ ешь, он уже́ руга́ ется крыху́ спо́ знішся, ён ужо́ сва́ рыцца;
◊
чуть свет до́ світкам, на до́ світку, на зо́ лку;
чуть-чу́ ть ледзь -ле́ дзь ;
чуть что ледзь што;
чуть (бы́ ло) не… траха́ не…;
чуть ли не… траха́ не…, ама́ ль не…, здае́ цца ці не…
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апра́ тацца , -аюся, -аешся, -аецца; зак. (разм. ).
1. Ачысціцца, абмыцца, прыбрацца.
А. перад святам.
2. Паправіцца, паздаравець.
Ледзь апратаўся пасля хваробы.
|| незак. апра́ твацца , -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Прыдылі́ ць ’ледзь -ледзь прысыпаць; ледзь засыпаць тонкім слоем’ (Мядзв. ). Прэфіксальнае да дылі́ ць/дыле́ ць ’ледзь сыпацца, церушыць (пра снег)’ (Варл. ), параўн. падылі́ ць ’пакрапаць (пра дождж), пацерушыць (пра снег)’ (Касп. , Шат. , Варл. ). Падрабязней гл. Антропаў, Супр. чыт. III, 5. Гл. таксама дыле́ ць ’імжэць’, дыл .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
perceptible
[pərˈseptəbəl]
adj.
адчува́ льны; ба́ чны, заўва́ жны; прыкме́ тны, зна́ чны
barely perceptible — ледзь ба́ чны, ледзь уло́ ўны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
няўло́ ўны , -ая, -ае.
1. Такі, якога цяжка злавіць, застаць дзе-н.
Ваш намеснік н.
2. Ледзь прыкметны.
Н. рух.
Н. пах сена.
|| наз. няўло́ ўнасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уло́ ўны , -ая, -ае.
1. Такі, які можа быць уловлены на слых.
Ледзь у. шэпт.
2. Які дае добры ўлоў (спец. ).
У. год.
|| наз. уло́ ўнасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уло́ ўны erké nnbar, bemé rkbar, erfá ssbar; hörbar (слыхам );
ледзь уло́ ўная ўсме́ шка ein kaum mé rkliches Lächeln;
ледзь уло́ ўны шэпт ein kaum hörbares Flüstern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ДЗЮШЭ́ С ЛЕ́ ТНІ ,
сорт грушы нар. селекцыі. Раянаваны на Беларусі, акрамя Гомельскай вобл.
Дрэва моцнарослае, крона шырокапірамідальная, негустая. Пачынае плоданашэнне на 7-ы год. Сорт зімаўстойлівы, сярэднеўраджайны, моцна пашкоджваецца бактэрыяльным ракам і паршой. Плады ніжэй за сярэднюю велічыню (50—70 г ), шырокагрушападобныя. Скурка зеленавата-жоўтая з буравата-чырвоным румянцам і цёмна-кармінавымі крапінкамі на сонечным баку. Мякаць жаўтавата-белая, сакаўная, прыемнага салодкага смаку з ледзь прыкметнай кіслінкай. Спажывецкая спеласць у сярэдзіне жніўня.
М.Р.Мялік .
Дзюшэс летні .
т. 6, с. 133
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
затаўчы́ ¹, -таўку́ , -таўчэ́ ш, -таўчэ́ ; -таўчо́ м, -таўчаце́ , -таўку́ ць; -то́ ўк, -таўкла́ , -ло́ ; -таўчы́ ; -то́ ўчаны; зак. , каго (што ) (разм. ).
Забіць да паўсмерці, да страты прытомнасці.
Ледзь не затаўклі яго кулакамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адкара́ скацца , -аюся, -аешся, -аецца; зак. , ад каго-чаго (разм. ).
Пазбегнуць, пазбавіцца чаго-н. , адчапіцца ад чаго-н.
Ледзь адкараскаўся ад тваіх сяброў.
|| незак. адкара́ сквацца , -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)