Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sneer
[snɪr]1.
v.i.
а) насьміха́цца; рабі́ць кпі́ны; кпіць
б) насьме́шліва ўсьміха́цца
2.
n.
насьме́шка f., кпі́ны pl.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
іранізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; незак., зкаго-чаго і без дап.
Адносіцца да каго, чаго‑н. з іроніяй; смяяцца, кпіць. Не іранізуй з сур’ёзнай справы. □ — Не іранізуй, Іван, з самага святога — з дружбы.Шамякін.— Вы от іранізуеце, ладна... А я вам скажу, што любая расліна можа так расці, як чалавек захоча.Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жартава́ць
(польск. żartować, ад żart = жарт)
1) гаварыць што-н. несур’ёзна, смехам, для пацехі;
2) насміхацца, кпіць;
3) недаацэньваць чаго-н. (напр. ж. з агнём, ж. з хваробай).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кпі́ны pl. only; насьме́шка f., пацьве́льваньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
kpić
kpi|ć
незак.кпіць; насміхацца;
~ł z kolegów — ён кпіў з таварышаў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
насміха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак., зкаго-чаго, надкім-чым і без дап.
Здзекліва смяяцца з каго‑, чаго‑н. [Лабановіч] нават пачаў сам сябе лаяць, кпіць і насміхацца з сябе.Колас.Любе здалося, што сястра насміхаецца з яе няўдачы.Шамякін.[Аніс:] — [Лёнька] з цябе насміхаецца, а ты верыш яму.Гроднеў.Лёс насміхаўся над .. [Максам].Гамолка.Ён яшчэ будзе насміхацца, — губляючы нядаўнюю раўнавагу, абурылася на Лёньку Прося.Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падсме́йвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1.зкаго-чаго і надкім-чым. Кпіць, жартаваць над кім‑, чым‑н. Партызаны.. увесь час перагаварваліся, жартавалі. Найбольш падсмейваліся над барадатым высокім мужчынам,.. якога звалі жартам «барада».Мележ.— І калі ты гэтак распанела? — падсмейваецца з жонкі Міхал.Васілевіч.
2. Ціхенька смяяцца, пасмейвацца час ад часу. Да.. [Лабановіча] зноў вярнуўся добры настрой, і, стоячы каля люстэрачка,.. ён сам сабе падсмейваўся.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Падшыва́нец, падшыва́лец ’хлапчук (звычайна падлетак)’ (ТСБМ, Інстр. III), падшыва́нец ’гарэза’ (Касп.), ’той, хто выдае сябе за каго-н. іншага’ (Др.-Падб.), падшы́ты ветрам ’легкадумны’ (Сл. ПЗБ). Укр.підшива́йло ’падліза’, рус.подшива́ла ’дасціпнік, жартаўнік’, подшива́ть языком ’кпіць, жартаваць’. Да падшыць < шыць; семантыка відавочныя з фразеалагізма падшыты ветрам. Дэфініцыя Друцкага-Падбярэскага — семантычнае запазычанне з польск.podszywający się ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
drwina
drwin|a
ж. здзек; кпіны;
robić ~y z kogo/czego — здзекавацца; кпіць з каго/чаго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)