Плі́сканне ’бліск’, пяіскыць ’пабліскваць’ (мсцісл., Юрч. СНЛ). Да бліск, бліскаць. < прасл. *bliskati < і.-е. *bhlei̯‑sk‑/*blei̯gʼ‑sk, роднасныя літ. blyškčti ’ззяць, блішчэць’, англ.-сакс. Ыісап ’тс’, ст.-в.-ням. bleih ’бледны’, ням. Blick ’погляд’ (Трубачоў, Эт. сл., 2, 117). Няясным застаецца пераход б > п.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sparkle​2 [ˈspɑ:kl] v. (with)

1. зіхаце́ць, іскры́цца, ззяць;

Her eyes sparkled with joy. Яе вочы свяціліся радасцю.

2. шыпе́ць, пе́ніцца, бу́лькаць (пра віно)

3. быць ажы́ўленым; вызнача́цца;

She always sparkles at parties. Яна заўжды вылучаецца на вечарынах.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fúnkeln vi ззяць, зіх(а)це́ць, іскры́цца;

es fúnkelt mir vor den Áugen у мяне́ ў вача́х мігці́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beam​2 [bi:m] v.

1. (at) свяці́ць, ззяць; усміха́цца прамяні́стай усме́шкай;

Тhe morning sun beamed down on us. Зранку сонца ласкава нам усміхнулася.

2. накіро́ўваць (пра радыё);

beam a programme at some country ве́сці накірава́ную перада́чу на яку́ю-н. краі́ну

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

léuchten vi

1) свяці́ць, свяці́цца; ззяць, зіхаце́ць, блі́скаць, блішча́ць

2) перан. блі́снуць, вы́значыцца;

séine Kénntnisse ~ lássen* блі́снуць [вы́значыцца] сваі́мі ве́дамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Свіце́цца, свіці́цца ‘прасвечвацца’, ‘быць чуць бачным’ (Гарэц., Касп., Шат., Стан., Сл. ПЗБ, ТС): голэ це́ла сьвіці́цца (Сл. нар. фраз.). Магчыма, з свяці́цца ‘тс’ (гл. свяці́ць): страха свяці́лася (Сл. ПЗБ) у выніку прыпадабнення да наступнага складу, аднак не выключаны ўплыў літ. svitéti ‘ззяць, свяціць’, параўн. світы́й ‘шчаслівы, радасны’, якое выводзяць з літ. дыял. šviñtas ‘святы’ (Сл. ПЗБ, 4, 399).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ірадыя́цыя

(ад лац. irradiare = ззяць)

1) павелічэнне ў выніку аптычнага падману памераў светлых прадметаў на чорным фоне і, наадварот, памяншэнне памераў цёмных фігур на светлым фоне;

2) распаўсюджанне працэсу ўзбуджэння або тармажэння ў цэнтральнай нервовай сістэме;

3) мед. распаўсюджанне болю за межы пашкоджанага месца.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Прасіна́цца ’прачынацца’ (Янк. 1), укр. просипатися ’тс’. Ітэратыў да праспацца (гл.). Ці не сюды і назва месяца прасл. *prosinbCb, параўн. укр. прасіпець ’студзень; снежань’, ст.-польск. prosiniec, чэш. prosinec, серб.-харв. просинац ’снежань’, славен. prosinec ’студзень’, ст.-слав. просиньць ’тс’, для якіх значэнне ’ажываць, прачынацца’ больш падыходзіць, чым сувязь з *sijati ’ззяць’, *sinǫti ’заззяць’, згодна з найбольш прыбітай этымалогіяй (гл. Фасмер, 3, 377; Сной₂, 585 і інш.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

shine​2 [ʃaɪn] v. (shone)

1. ззяць, свяці́ць, блішча́ць, зіхаце́ць;

His face shone with joy. Яго твар засвяціўся ад радасці.

2. (of, in) вызнача́цца; быць адме́тным;

He’s a shining example of a hard-working person. Ён уяўляе сабой яркі прыклад працавітасці

3. (shined) infml чы́сціць, глянцава́ць (абутак)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

radiate [ˈreɪdieɪt] v.

1. выпраме́ньваць; выпраме́ньвацца; вылуча́ць; вылуча́цца (пра святло, цяпло, промні)

2. ззяць, зіхаце́ць, блішча́ць;

Her eyes radiated love and joy. Яе вочы свяціліся любоўю і радасцю;

He radiated energy and self-confidence. Ад яго зыходзілі энергія і самаўпэўненасць.

3. разыхо́дзіцца про́мнямі, выхо́дзіць з адно́й кро́пкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)