пераацані́ць сов., в разн. знач. переоцени́ть;
п. тава́ры — переоцени́ть това́ры;
п. свае́ здо́льнасці — переоцени́ть свои́ спосо́бности
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адухаві́ць, -хаўлю́, -хаві́ш, -хаві́ць; -хаві́м, -хавіце́, -хавя́ць; -хо́ўлены; зак., каго-што.
1. Духоўна ўзвысіць, авысакародзіць, натхніць (кніжн.).
А. высокімі ідэаламі.
2. Прыпісаць (прыродзе, жывёлінам) вышэйшыя духоўныя здольнасці.
|| незак. адухаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. адухаўле́нне, -я, н.
А. прыроды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
каларысты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да каларыту (у 1 знач.), да каларыста. Каларыстычныя спалучэнні. Каларыстычныя здольнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
селекты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Здольны рабіць адбор; выбіральны. Селектыўная адсорбцыя. // Заснаваны на здольнасці рабіць адбор. Селектыўная ачыстка нафтапрадуктаў.
[Фр. selectif ад лац. selectio — адбор, выбар.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АФА́ЗІЯ (ад а... + грэч. phasis выказванне),
парушэнне мовы з поўнай або частковай стратай здольнасці карыстацца словамі ці фразамі для выказвання думак або разумець чужую мову пры пашкоджванні пэўных участкаў кары галаўнога мозга, але захаванні функцыі артыкуляцыйнага апарата і слыху. Часта камбінуецца з парушэннем чытання (алексія), пісьма (аграфія), ліку (акалькулія). Узнікае пры інсультах, пухлінах і абсцэсах мозга, чэрапна-мазгавых траўмах і інш. Адрозніваюць афазію маторную (цяжка або немагчыма вымавіць слова, выказаць думку пры захаванні здольнасці вымаўляць асобныя гукі і разумець мову), сенсорную (неразуменне мовы пры нармальным слыху), семантычную (парушэнне разумення сэнсу фраз пры захаванні разумення асобных слоў), амнестычную (хворыя забываюць назвы прадметаў, але даюць ім характарыстыку), татальную (страта хворымі здольнасці гаварыць, разумець, чытаць і пісаць). Пры ўсіх формах афазіі лечаць асн. захворванне, праводзяць заняткі з лагапедам.
т. 2, с. 125
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БОД у вылічальнай тэхніцы,
адзінка хуткадзеяння (прапускной здольнасці) канала сувязі, роўная 1 біт/с. Названа ў гонар Ж.Бадо.
т. 3, с. 203
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адухаві́ць, ‑хаўлю, ‑хавіш, ‑хавіць; зак., каго-што.
Прыпісаць жывёле, рэчы, з’яве рэчаіснасці найвышэйшыя духоўныя здольнасці. // Духоўна ўзвысіць, авысакародзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акура́тнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць акуратнага. У хлопца выявіліся добрыя арганізатарскія здольнасці, старанне, настойлівасць і акуратнасць у рабоце. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кло́унскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да клоуна, уласцівы яму. Клоунскія здольнасці. Клоунскі касцюм. // перан. Камічны. Клоунскія выхадкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўправадні́к, ‑а, м.
Спец. Рэчыва, якое па сваёй здольнасці праводзіць электрычнасць займае прамежкавае становішча паміж праваднікамі і ізалятарамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)