ДАМБКО́ЎСКІ ((Dąbkowski) Пшэмыслаў) (23.2.1877, г. Львоў, Украіна — 18.12.1950),
польскі юрыст, гісторык права. Чл. Кракаўскай АН. Праф. Львоўскага ун-та (1916). У 1925—39 выдаваў «Гістарычна-прававы дзённік» (т. 1—13) і «Гістарычна-прававы даведнік». Аўтар адзінай на сёння сістэматызаванай працы «Прыватнае польскае права» (т. 1—2, 1910—11), навук. прац па гісторыі польскага права, архівістыцы, сац.-эканам. гісторыі («Парука», 1904, «Заклад», 1905, «Спадчынная і набытая маёмасць у праве літоўскім», 1916, і інш).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ламба́рд
(фр. lombard, ад іт. Lombardia = вобласць у Італіі)
крэдытная ўстанова, якая выдае грашовую пазыку за пэўны працэнт пад заклад рэчаў або маёмасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
спрача́цца
1. (абчым-н.) stréiten*vi, sich stréiten* (über A);
2. (ісці ўзаклад) wétten vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
wager2[ˈweɪdʒə]v.dated or fml ісці́ ў закла́д;
wager on smth. ста́віць на што-н.; рабі́ць ста́ўку на што-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
hostage
[ˈhɑ:stɪdʒ]
n.
1) закла́днік -а m.; закла́дніца f.
2) Fig.закла́д -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
recognizance
[rɪˈkɑ:gnɪzəns]
n.
1) Law пісьмо́вае абавяза́ньне, да́дзенае ў судзе́
2) закла́д -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bail1[beɪl]n.закла́д, зало́г, паручы́цельства;
allow/take bail for the prisoner вызваля́ць на пару́кі з турмы́;
be on bail быць на пару́ках
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зало́гI
1. зало́г, -гу м., закла́д, -ду м.;
2.перен. зало́г, -гу м.;
в зало́г дру́жбы у зало́г дру́жбы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
hock1[hɒk]n.
1. шы́нка, кумпя́к
2.BrE бе́лы рэйнве́йн
3.infmlзакла́д
♦
be in hock to smb. быць каму́-н. ві́нным/вінава́тым
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Плён ’тое, што вырашчана, ураджай’ (ТСБМ, Яруш.; гродз., Рафаловіч). З польск.plon, якое з прасл.*pelnъ (для зах. і паўд.слав. моў), *polъ (для ўсх.-слав.) ’прыбытак з поля альбо з поля бітвы — з вайны’ < і.-е.*peln‑o‑s/*poln‑o‑s, параўн. літ.pel̃nas ’даход, прыбытак’, лат.peļņa ’тс’, ст.-інд.paṇaḥ ’заклад’, pāṇatē ’дзейнічае, мяняе, купляе, хоча атрымаць прыбытак’. Гл. таксама палон.