pawn1 [pɔ:n] n.

1. зало́г, закла́д

2. зало́жнік

3. паручы́цельства, абавяза́цельства

at/in pawn у закла́дзе, закла́дзены

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КАБАЛА́ (ад араб. распіска, абавязацельства),

1) гістарычная назва даўгавога абавязацельства ў шэрагу краін. У Расіі пашырана ў 15—17 ст. (з 16 ст. фіксавалася ў пісьмовай форме — т. зв. кабальныя граматы, кабальныя кнігі). Даўгавое абавязацельства існавала ў розных відах: пазыковая (беспрацэнтная або працэнтная), закладная (пад заклад маёмасці), служылая (адпрацоўка працэнтаў з доўгу), выкупная (купля-продаж нерухомай маёмасці або самога даўжніка) і інш. Адна з форм запрыгоньвання сялян (гл. Кабальныя халопы).

2) У пераносным значэнні — прыгнёт, цяжкая форма асабістай залежнасці.

т. 7, с. 380

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

nterpfand n -(e)s, -pfänder зало́г, закла́д, гара́нтыя (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ламба́рд

(фр. lombard, ад іт. Lombardia = вобласць у Італіі)

крэдытная ўстанова, якая выдае грашовую пазыку за пэўны працэнт пад заклад рэчаў або маёмасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спрача́цца

1. (аб чым-н.) striten* vi, sich striten* (über A);

2. (ісці ў заклад) wtten vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wager2 [ˈweɪdʒə] v. dated or fml ісці́ ў закла́д;

wager on smth. ста́віць на што-н.; рабі́ць ста́ўку на што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hostage

[ˈhɑ:stɪdʒ]

n.

1) закла́днік -а m.; закла́дніца f.

2) Fig. закла́дm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

recognizance

[rɪˈkɑ:gnɪzəns]

n.

1) Law пісьмо́вае абавяза́ньне, да́дзенае ў судзе́

2) закла́дm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bail1 [beɪl] n. закла́д, зало́г, паручы́цельства;

allow/take bail for the prisoner вызваля́ць на пару́кі з турмы́;

be on bail быць на пару́ках

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

БУАЛЬДЗЬЁ ((Boieldieu) Франсуа Адрыен) (16.12.1775, г. Руан, Францыя — 8.10.1834),

французскі кампазітар, прадстаўнік франц. камічнай оперы 1-й трэці 19 ст. Чл. Ін-та Францыі (1817). Працаваў царк. арганістам у Руане, з 1798 выкладаў у Парыжскай кансерваторыі (з 1820 праф.). Напісаў каля 40 опер (некаторыя разам з інш. аўтарамі), у т. л. «Швейцарская сям’я», «Шчаслівая вестка», «Заклад» (усе 1797), «Каліф Багдадскі» (1800), «Аліна, каралева Галкондская» (1804), «Тэлемак» (1806), «Жан Парыжскі» (1812), «Чырвоная шапачка» (1818). Опера «Белая дама» (1825) — пачатак рамант. кірунку ў муз.-тэатр. мастацтве Францыі. Сярод інш. твораў: п’есы для фп., рамансы, у т. л. 15 зборнікаў, і інш. Сярод яго вучняў А.Адан, Ж.Фетыс.

т. 3, с. 303

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)