спрача́цца

1. (аб чым-н.) striten* vi, sich striten* (über A);

2. (ісці ў заклад) wtten vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ЛАМБА́РД,

установа, якая выдае пазыкі пад заклад рухомай маёмасці, рэчаў, што перадаюцца ёй на захоўванне. Вартасць рэчаў ацэньваецца па ўзгадненні бакоў. Уладальніку рэчы выдаецца імянны ламбардны білет (распіска). У выпадку невяртання пазыкі, нявыкупу маёмасці яго ўладальнікам яна перадаецца ва ўласнасць Л. і можа быць прададзена. Часам Л. з’яўляецца надзейным сховішчам маёмасці. Упершыню заснаваны ў 15 ст. ў Францыі ліхвярамі з італьян. правінцыі Ламбардыя (адсюль назва).

т. 9, с. 114

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

wager2 [ˈweɪdʒə] v. dated or fml ісці́ ў закла́д;

wager on smth. ста́віць на што-н.; рабі́ць ста́ўку на што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hostage

[ˈhɑ:stɪdʒ]

n.

1) закла́днік -а m.; закла́дніца f.

2) Fig. закла́дm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

recognizance

[rɪˈkɑ:gnɪzəns]

n.

1) Law пісьмо́вае абавяза́ньне, да́дзенае ў судзе́

2) закла́дm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ДАМБКО́ЎСКІ ((Dąbkowski) Пшэмыслаў) (23.2.1877, г. Львоў, Украіна — 18.12.1950),

польскі юрыст, гісторык права. Чл. Кракаўскай АН. Праф. Львоўскага ун-та (1916). У 1925—39 выдаваў «Гістарычна-прававы дзённік» (т. 1—13) і «Гістарычна-прававы даведнік». Аўтар адзінай на сёння сістэматызаванай працы «Прыватнае польскае права» (т. 1—2, 1910—11), навук. прац па гісторыі польскага права, архівістыцы, сац.-эканам. гісторыі («Парука», 1904, «Заклад», 1905, «Спадчынная і набытая маёмасць у праве літоўскім», 1916, і інш).

т. 6, с. 28

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

bail1 [beɪl] n. закла́д, зало́г, паручы́цельства;

allow/take bail for the prisoner вызваля́ць на пару́кі з турмы́;

be on bail быць на пару́ках

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зало́гI

1. зало́г, -гу м., закла́д, -ду м.;

2. перен. зало́г, -гу м.;

в зало́г дру́жбы у зало́г дру́жбы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hock1 [hɒk] n.

1. шы́нка, кумпя́к

2. BrE бе́лы рэйнве́йн

3. infml закла́д

be in hock to smb. быць каму́-н. ві́нным/вінава́тым

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Плён ’тое, што вырашчана, ураджай’ (ТСБМ, Яруш.; гродз., Рафаловіч). З польск. plon, якое з прасл. *pelnъ (для зах. і паўд. слав. моў), *polъ (для ўсх.-слав.) ’прыбытак з поля альбо з поля бітвы — з вайны’ < і.-е. *peln‑o‑s/*poln‑o‑s, параўн. літ. pel̃nas ’даход, прыбытак’, лат. peļņa ’тс’, ст.-інд. paṇaḥзаклад’, pāṇatē ’дзейнічае, мяняе, купляе, хоча атрымаць прыбытак’. Гл. таксама палон.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)