Únterpfand n -(e)s, -pfänder зало́г, закла́д, гара́нтыя (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАБАЛА́ (ад араб. распіска, абавязацельства),

1) гістарычная назва даўгавога абавязацельства ў шэрагу краін. У Расіі пашырана ў 15—17 ст. (з 16 ст. фіксавалася ў пісьмовай форме — т. зв. кабальныя граматы, кабальныя кнігі). Даўгавое абавязацельства існавала ў розных відах: пазыковая (беспрацэнтная або працэнтная), закладная (пад заклад маёмасці), служылая (адпрацоўка працэнтаў з доўгу), выкупная (купля-продаж нерухомай маёмасці або самога даўжніка) і інш. Адна з форм запрыгоньвання сялян (гл. Кабальныя халопы).

2) У пераносным значэнні — прыгнёт, цяжкая форма асабістай залежнасці.

т. 7, с. 380

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ламба́рд

(фр. lombard, ад іт. Lombardia = вобласць у Італіі)

крэдытная ўстанова, якая выдае грашовую пазыку за пэўны працэнт пад заклад рэчаў або маёмасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спрача́цца

1. (аб чым-н.) stréiten* vi, sich stréiten* (über A);

2. (ісці ў заклад) wétten vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wager​2 [ˈweɪdʒə] v. dated or fml ісці́ ў закла́д;

wager on smth. ста́віць на што-н.; рабі́ць ста́ўку на што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hostage

[ˈhɑ:stɪdʒ]

n.

1) закла́днік -а m.; закла́дніца f.

2) Fig. закла́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

recognizance

[rɪˈkɑ:gnɪzəns]

n.

1) Law пісьмо́вае абавяза́ньне, да́дзенае ў судзе́

2) закла́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bail​1 [beɪl] n. закла́д, зало́г, паручы́цельства;

allow/take bail for the prisoner вызваля́ць на пару́кі з турмы́;

be on bail быць на пару́ках

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зало́г​I

1. зало́г, -гу м., закла́д, -ду м.;

2. перен. зало́г, -гу м.;

в зало́г дру́жбы у зало́г дру́жбы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hock​1 [hɒk] n.

1. шы́нка, кумпя́к

2. BrE бе́лы рэйнве́йн

3. infml закла́д

♦

be in hock to smb. быць каму́-н. ві́нным/вінава́тым

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)