silly

[ˈsɪli]

adj.

дурны́, неразу́мны, бессэнсо́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

thick-witted

[,Өɪkˈwɪtɪd]

adj.

дурны́, тупагало́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unwise

[,ʌnˈwaɪz]

adj.

неразу́мны, няму́дры; дурны́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АМЕБЕ́ЙНАЯ КАМПАЗІ́ЦЫЯ (ад грэч. amoibaios папераменны),

у вершаскладанні будова паэт. твора, заснаваная на кампазіцыйным паралелізме (паўтарэнні вершаванага радка або страфы). Шырока ўжываецца ў фальклоры (нар. песні). Выкарыстана Ф.Багушэвічам у вершы «Песня», заснаваным на чаргаванні пытальных і сцвярджальных інтанацый: «Чым бяздомны, мужычок? // — Бо чужога гляджу. // Чаму хіцёр, мужычок? // Бо дурны, як варона. // Чаго ўмёр, мужычок? // — Уцякаў ад закона!» Найчасцей у аснове амебейнай кампазіцыі ляжыць прыём анафары.

т. 1, с. 310

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фат

(фр. fat, ад лац. fatuus = дурны)

самазадаволены франт, пусты, пошлы чалавек.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

doof а разм. дурны́, неразу́мны, прастава́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stupíd, stupíde a дурны́, тупы́, абмежава́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

thick-headed [ˌθɪkˈhedɪd] adj. дурны́, неразу́мны; тупагало́вы, тупы́;

He’s thick-headed. У яго галава мякінай набітая.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дура́цкий разг. (глупый) дурны́; (бессмысленный) бязглу́зды;

дура́цкое положе́ние дурно́е стано́вішча;

◊

дура́цкий колпа́к бла́зенскі каўпа́к;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

безгало́вы

1. óhne Kopf; entháuptet (абезгалоўлены);

2. разм. (дурны, неразумны) dumm, kópflos

3. (рассеяны) vergésslich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)